Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018 10:00

Lola T97/30 (1997): ένα ανεπανάληπτο φιάσκο

Written by

Η ιστορία της Formula 1 έχει δείξει ότι η ετοιμότητα μιας ομάδας για την αξιοπρεπή συμμετοχή της στο θεσμό από τον πρώτο της αγώνα κιόλας, κρίνεται βάσει της ακόλουθης ''συνταγής'':


-Ορθολογιστική κατανομή των διαθέσιμων πόρων για τη συγκρότηση ενός καταρτισμένου τεχνικού επιτελείου και το σχεδιασμό ενός ανταγωνιστικού μονοθεσίου.
-Επιλογή του best value for money διαθέσιμου κινητήρα, κιβωτίου ταχυτήτων, ηλεκτρονικής μονάδας, καυσίμων και λιπαντικών.
-Αρκετά χιλιόμετρα δοκιμών εξέλιξης στην πίστα πριν τον πρώτο αγώνα, με στόχο να εξευρεθούν και να λυθούν τυχόν προβλήματα αξιοπιστίας και ελλιπούς ρυθμού.
Ο κόσμος της Formula 1 είναι αμείλικτος, γι'αυτό και οι νέες ομάδες πρέπει να παραδώσουν εξαρχής ορισμένα δείγματα γραφής.
Ειδάλλως, το όνειρο για τη συμμετοχή στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού νομοτελειακά θα μεταβεί αργά ή γρήγορα σε εφιάλτη.
Στην περίπτωση της Lola, το όνειρο έγινε εφιάλτης μετά από ένα μόλις Grand Prix.

Lola 10

Η βρετανική εταιρία ιδρύθηκε το 1958 από τον Eric Broadley.
Κοινό σημείο της με την ιταλική Dallara και την αμερικανική Reynard, ήταν η επιτυχημένη της συμμετοχή σχεδόν σε κάθε κατηγορία αγώνων μονοθεσίων, με την εξαίρεση της πλέον διάσημης κατηγορίας.
Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες από τα μέσα του 1960, η Lola δεν είχε καταφέρει να καταξιωθεί στη Formula 1.
Η Honda RA300 με την οποία ο John Surtees νίκησε το GP Ιταλίας του 1967, ήταν ένα μονοθέσιο υπό τη σχεδιαστική επιμέλεια της Lola, αλλά αυτή η νίκη καταγράφεται σωστά στα στατιστικά στοιχεία της Formula 1 ως διάκριση του Ιάπωνα κατασκευαστή.
Η συμμετοχή της Lola στα projects της Embassy Hill, της FORCE και της Larrousse δεν έφερε τις αναμενόμενες διακρίσεις, ενώ η τελευταία της χρονικά συνεργασία με την BMS Scuderia Italia το 1993 κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία.

Lola 3

Παρόλη την απογοήτευση, ο Broadley πίστευε ότι υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, η Lola είχε πιθανότητες επιτυχίας και στη Formula 1.
Γι'αυτό, παρά την αποχώρηση στα τέλη του 1993, μετά από 2 χρόνια σχεδίασε ένα νέο μονοθέσιο, το οποίο εικαζόταν ότι θα αποτελέσει το ''όπλο'' για μια ''κεκαλυμμένη'' εργοστασιακή ομάδα της Ford.
Τα σενάρια περί των σχεδίων της Ford, αποδείχθηκαν εν μέρει αληθινά.
Πράγματι, η Ford είχε τέτοιες βλέψεις, αλλά η Stewart Grand Prix ήταν η ομάδα που επιλέχθηκε για την πραγμάτωσή τους.
Έτσι, το μονοθέσιο της Lola περιορίστηκε μόνο σε χιλιόμετρα δοκιμών, διά χειρός Allan McNish.

Lola 4

Στα μέσα του 1996 όμως, ο Broadley ανακοίνωσε μια πολύ σημαντική εμπορική συμφωνία με τη Mastercard, η οποία ήταν προάγγελος της επιστροφής της Lola στη Formula 1 στο εγγύς μέλλον.
Σύντομα ξεκίνησε η σχεδίαση ενός νέου μονοθεσίου, ενώ ήταν στα σκαριά η κατασκευή και ενός V10 κινητήρα.
Δηλαδή, τα σχέδια περιλάμβαναν πλήρη εργοστασιακή συμμετοχή, με στόχο την προετοιμασία με δοκιμές εξέλιξης κατά το 1997 και την επιστροφή στο grid το 1998.
Εντούτοις, κατόπιν πιέσεων της Mastercard, επισπεύσθηκε η επάνοδος της Lola στη Formula 1.
Η βρετανική εταιρία θα βρισκόταν στα paddocks του Albert Park, που θα φιλοξενούσε το GP Αυστραλίας, εναρκτήριο αγώνα για το 1997.

Lola 5

Επρόκειτο για μια απόφαση που εν πολλοίς, καθόρισε την καταστροφική μοίρα του εγχειρήματος.
Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, το μονοθέσιο που βρισκόταν ακόμα στο στάδιο της σχεδίασης θα έπρεπε να πατήσει πίστα, ενώ επιπρόσθετα ήταν αδύνατη η παράλληλη κατασκευή του V10: το τεχνικό επιτελείο της Lola ήταν επιφορτισμένο πέρα από το project της Formula 1 και με το project των Indycars.
Την ίδια στιγμή (Νοέμβριος 1996) που η Lola ανακοίνωνε την επιστροφή της, η Stewart παρουσίαζε το μονοθέσιο με το οποίο θα έκανε το ντεμπούτο της.

Lola 6

Ήταν λοιπόν υπερβολικά αισιόδοξο να περιμένει κανείς ότι η Lola θα κατόρθωνε να είναι καθόλα έτοιμη στην Αυστραλία.
Τα πεπραγμένα των επόμενων μηνών ισχυροποίησαν την υψηλή δυσπιστία για την τύχη του εγχειρήματος.
Δεν ήταν τόσο η επιλογή του αναιμικού και απαρχαιωμένου V8 της Ford ως κινητήριας δύναμης της Lola T97/30, όσο το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε ούτε ένα τεστ σε αεροδυναμική σύραγγα, ενώ οι δοκιμές σε πίστα ήταν ελάχιστες.
Ο Broadley διαβεβαίωνε ότι τα αεροδυναμικά συμπεράσματα για το Indycar μονοθέσιο τύγχαναν εφαρμογής και για το μονοθέσιο της Formula 1.
Και δεν περιορίστηκε μόνο στη συγκεκριμένη δήλωση – έθεσε ως μέτρο σύγκρισης τη νεοσύστατη Stewart, την οποία ήταν πεπεισμένος ότι θα κέρδιζαν, ενώ όσον αφορά την πιθανή αδυναμία πρόκρισης στον αγώνα, ήταν κατηγορηματικός: αν δε μπορούσαν να βρεθούν εντός του 107%, δεν άξιζαν να βρίσκονται στο grid.

Lola 7

''Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες''.
Αυτό θα έπρεπε να έχει κατά νου ο Broadley, βλέποντας την εικόνα της ομάδας του στις ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής του GP Αυστραλίας.
Οι οδηγοί που επιλέχθηκαν για τα 2 cockpits, ο Ιταλός Vincenzo Sospiri και ο Βραζιλιάνος Riccardo Rosset, πρωταθλητής και δευτεραθλητής στην F3000 το 1995 αντίστοιχα, ήταν σχεδόν 10 δευτερόλεπτα αργότεροι από τους πρώτους χρόνους.

Sospiri Rosset

Με ένα κάκιστο αεροδυναμικά μονοθέσιο, που ήταν αμφίβολο αν ήταν πιο γρήγορο σε σχέση με το μονοθέσιο που κατασκεύασε η Lola για την F3000, κανένας δε μπορούσε να τους ψέξει για οδηγική ανεπάρκεια.

 

Με το ρυθμό των δυο T97/30 να υστερεί κατά 4-5 δευτερόλεπτα από το χρόνο που έπρεπε να επιτύχουν για την πρόκριση στον αγώνα, οι τελευταίες ελεύθερες δοκιμές του Σαββάτου ήταν μια δοκιμασία για γερά νεύρα.

Μέσα σε 1 και 1/2 ώρα, έπρεπε να πετύχουν μια τεράστια βελτίωση στην απόδοση, ενώ παράλληλα δεν έπρεπε να βελτιωθούν περαιτέρω οι χρόνοι των κορυφαίων συνδυασμών.
Συνέβη ακριβώς το αντίθετο – οι πρώτοι οδηγοί εκμεταλλευόμενοι την ολοένα καλύτερη πρόσφυση της πίστας κατέβηκαν από το 1.32 στο 1.28, ενώ οι Rosset-Sospiri κινήθηκαν πιο αργά σε σχέση με την Παρασκευή.
Ο χρόνος που σημείωσε ο Βραζιλιάνος υστερούσε 13 δευτερόλεπτα από τον πρώτο χρόνο τον οποίο πέτυχε ο Jacques Villeneuve (Williams Renault).
Ο Ιταλός team-mate του ήταν ακόμη πιο αργός, 16 δευτερόλεπτα πίσω από τον Καναδό.

Με βάση τους χρόνους των ελεύθερων δοκιμών, χρειαζόταν ένα θαύμα στις κατατακτήριες για να προκριθούν οι 2 Lola στον αγώνα.

Η διαφορά ήταν χαοτική ακόμη και σε σχέση με τους αργότερους συνδυασμούς.
Ο Villeneuve ήταν και πάλι ταχύτερος (1.29.369), σε ένα φανταστικό
γύρο: ήταν ο μόνος που κινήθηκε σ'αυτόν το ρυθμό, καθώς οι υπόλοιποι οδηγοί δεν κατάφεραν καν να κατέβουν το 1.31.
11.6 δευτερόλεπτα πίσω βρέθηκε ο Sospiri (1.40.972), 12.7 o Rosset (1.42.086).
Αμφότεροι βρέθηκαν πολύ πέρα από το όριο του 107% (1.35.625) και δεν προκρίθηκαν στον αγώνα.
Ο Pedro Paolo Diniz (Arrows Yamaha) ήταν επίσης εκτός του 107%, καθώς σημείωσε χρόνο 1.35.972.
Εντούτοις, έλαβε άδεια να συμμετάσχει στον αγώνα.
Την ίδια στιγμή, η Stewart, αντίπαλος της Lola κατά δήλωση του Broadley, έβλεπε τους 2 οδηγούς της (Rubens Barrichello και Jan Magnussen) να προκρίνονται άνετα στον αγώνα.

Lola 8

Ο Broadley ήλπιζε ότι στο 2ο αγώνα της χρονιάς, στη Βραζιλία, θα είχε την ευκαιρία να υπερκεράσει τις δυσάρεστες εντυπώσεις του φιάσκου της Αυστραλίας.
Την Τετάρτη όμως πριν τον αγώνα, η Mastercard απέσυρε τη χορηγία της.
Αποκαλύφθηκε μάλιστα ότι η συμφωνία ήταν ιδιαίτερη: συγκεκριμένα, βασιζόταν στο να προσελκύσει η Mastercard νέους πελάτες βάσει των επιτυχιών της Lola.
Κι όσο περισσότερους πελάτες θα προσέλκυε, τόσο μεγαλύτερο θα ήταν το ύψος της χορηγίας.
Με τον αριθμό των νέων πελατών να είναι ελάχιστος σε σχέση με το αναμενόμενο πλάνο, δεν προξένησε καμία εντύπωση η ανακοίνωση του διαζυγίου Mastercard-Lola.

Lola 11
Σε χρόνο ρεκόρ, αποσύρθηκαν όλοι οι εναπομείναντες σπόνσορες.
Και τότε άλλη μια παλιά δήλωση του Broadley αναιρέθηκε.
Δεν υπήρχε κανένα εναλλακτικό σχέδιο χρηματοδότησης, όπως είχε ισχυριστεί, ενώ κανένας χορηγός δεν ενδιαφερόταν να μπει στην ομάδα.
Οπότε, λίγες ώρες μετά, ανακοίνωσε ότι η Lola δε θα συμμετείχε στο επόμενο GP.

Lola 9

Το προσωπικό της ομάδας καθώς και οι 2 οδηγοί είχαν ήδη μεταβεί στη Βραζιλία, όταν έμαθαν τα νέα.
Ο πακεταρισμένος εξοπλισμός θα μεταφερόταν εκ νέου στο εργοστάσιο της ομάδας στο Huntingdon της Αγγλίας.
5 ημέρες μετά, θα ακολουθούσε η ανακοίνωση περί άμεσης αποχώρησης από τη Formula 1.
Τα συσσωρευμένα χρέη (6 εκατομμύρια λίρες) όχι μόνο δεν επέτρεπαν τη συνέχιση του προγράμματος της Formula 1, αλλά έθεταν σε κίνδυνο τη συνολική λειτουργία της επιχείρησης.
Λίγους μήνες μετά, η εταιρία τέθηκε υπό καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης και άλλαξε ιδιοκτήτη, περνώντας από τον ιδρυτή Broadley στον Alan Birrane.
12 χρόνια μετά το καναβάτσο του 1997, η Lola υπέβαλε υποψηφιότητα για να συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2010, αλλά δεν ήταν μέσα στις 3 επιλογές που προκρίθηκαν (Campos Meta, Manor Grand Prix, USF1).
Το 2012, μετά από 55 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, δεν κατάφερε να αποφύγει την πτώχευση.

Lola T97/30 (1997)

Σχεδιαστής: Eric Broadley
Κινητήρας: Ford Cosworth ED4 3.0 V8
Κιβώτιο: Lola, 6 σχέσεων
Καύσιμα-λιπαντικά: Pennzoil
Ελαστικά: Bridgestone
Οδηγοί: 24. Vincenzo Sospiri 25.Riccardo Rosset

Αγώνες: - (δεν προκρίθηκε στο GP Αυστραλίας)
Θέση στο Κατασκευαστών: - (δεν κατετάγη)

 

 

 

 

Read 20967 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες