Δευτέρα, 01 Μαΐου 2017 08:00

Ayrton Senna (21/03/60 - 01/05/94)

Written by

O Ayrton Senna da Silva γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1960 σε μια αρκετή πλούσια οικογένεια και η αγάπη του για τα γρήγορα αυτοκίνητα, ξεκίνησε όταν ο πατέρας του σε ηλικία τεσσάρων ετών του αγόρασε το πρώτο του καρτ.

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 28/02/12

O Ayrton Senna da Silva γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1960, στην Santana του Sao Paolo σε μια αρκετή πλούσια οικογένεια.
H αγάπη του για τα γρήγορα αυτοκίνητα, ξεκίνησε όταν ο πατέρας του σε ηλικία τεσσάρων ετών του αγόρασε το πρώτο του καρτ, με το οποίο έκανε προπόνηση στην πίστα kart που είχε κατασκευάσει δίπλα στο σπίτι τους.
Ο πατέρας του Senna έβρεχε συχνά την πίστα έτσι ώστε ο μικρός Ayrton να μάθει να οδηγεί σε αντίξοες συνθήκες.


Στην ηλικία των δεκατριών, έτρεξε για πρώτη φορά σε αγώνα και μάλιστα τον κέρδισε.
Το 1977 σε ηλικία 17 ετών, κατακτά το Πρωτάθλημα Kart Νοτίου Αμερικής, ενώ τα τρία επόμενα χρόνια φτάνει κοντά στην κατάκτηση και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, τερματίζοντας στην δεύτερη θέση.

 

 

Το 1981 ήταν η χρονιά που ο Ayrton θα πήγαινε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Αγγλία, για να τρέξει σε αγώνες μονοθεσίων.
Εκεί, κέρδισε το Πρωτάθλημα Formula Ford 1600, στην πρώτη του χρονιά με την ομάδα Van Diemen.

Ωστόσο στο τέλος του 1981 ο πατέρας του θέλησε να τον αποτραβήξει από τους αγώνες, προκειμένου να αναλάβει την οικογενειακή τους επιχείρηση.
Η καριέρα του στους αγώνες φαινόταν πως είχε φτάσει στο τέλος της, όμως τα νέα από την Αγγλία ήρθαν σύντομα για τον νεαρό Βραζιλιάνο.
Δέχτηκε προσφορά ώστε να τρέξει την επόμενη χρονιά στην Formula Ford 2000 και μάλιστα με αμοιβή 10.000 λιρών.

Αρχικά επέστρεψε στην Βραζιλία, όμως οι αγώνες ήταν αυτό που ήθελε ο Βραζιλιάνος.
Γυρνώντας στην Αγγλία, άλλαξε το όνομα του από Da Silva σε Senna, που ήταν το επίθετο της μητέρας του και συνέχισε την αγωνιστική του καριέρα.

Το 1982 κέρδισε τόσο στο Βρετανικό, όσο και στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα Formula Ford 2000.  

To 1983 έτρεξε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα  Formula 3, όπου μετά από μεγάλη μάχη με τον Βρετανό Martin Brundle, κατάφερε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα στον τελευταίο αγώνα.
Την ίδια χρονιά, έλαβε μέρος και στον φημισμένο αγώνα του Macau, τον οποίο κέρδισε επίσης.

 

Η ώρα για την Formula 1 είχε πλέον φτάσει, κάνοντας δοκιμές αρχικά με την Williams και αργότερα με τις McLaren, Brabham και Toleman.
Οι Peter Warr (Lotus), Ron Dennis (McLaren) και Bernie Ecclestone (Brabham) πρότειναν πολυετή συμβόλαια στον Senna, με τα οποία όμως τον δέσμευαν για χρόνια, χωρίς ωστόσο να του δώσουν αγωνιστική θέση το 1984. Ο Senna όμως ήθελε να τρέξει και το ήθελε άμεσα.


Toleman 1984

Τελικά υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Toleman και το κεφάλαιο Formula 1 είχε μόλις ξεκινήσει.
Έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα της πατρίδας του, ενώ κατάφερε να πάρει τον πρώτο του βαθμό μόλις στον δεύτερο αγώνα του, στην Ν.Αφρική όπου κατέκτησε την έκτη θέση.
Το ίδιο κατάφερε και δύο βδομάδες μετά, στον αγώνα του Βελγίου.
Στο San Marino, τα προβλήματα στα ελαστικά και την τρόμπα βενζίνης, ήταν αρκετά  για να κάνουν τον Βραζιλιάνο να δει τον αγώνα από τα pits, καθώς δεν κατάφερε να προκριθεί για πρώτη και τελευταία φορά στην αγωνιστική του καριέρα.

Ο αγώνας του Monaco, ήταν αυτός που έκανε τους πάντες να μιλάνε για το φαινόμενο Senna και τους υπόλοιπους οδηγούς να παραμιλάνε .
Εκκινώντας από την 13η θέση και κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, ο Senna προσπέρασε πρωτοκλασάτα ονόματα για να τερματίσει τελικά δεύτερος, καθώς ο αγώνας διεκόπη προτού περάσει και τον πρωτοπόρο Alain Prost, τον οποίο και είχε πλησιάσει.
Ο Βραζιλιάνος είχε κάνει πλέον όλο τον κόσμο να μιλάει για εκείνον και τις ομάδες να τον... "καλοβλέπουν".


Εκτός από το Monaco, κατάφερε να ανέβει στο πόντιουμ άλλες δύο φορές, τερματίζοντας τρίτος σε Μ.Βρετανία και Πορτογαλία.
Τελείωσε την σεζόν στην 9η θέση, κατακτώντας 13 βαθμούς.

Την ίδια χρονιά, έλαβε μέρος και σε δύο αγώνες εκτός Formula 1.
O πρώτος ήταν στο ADAC 1000km Nurburgring, όπου αγωνίστηκε μαζί με τους Stefan Johansson και Henri Pescarolo με μια Porche 956 της Joest Racing.
Τερμάτισαν στην 8η θέση, καθώς αντιμετώπισαν πρόβλημα στους τελευταίους γύρους, χάνοντας έναν τερματισμό στο βάθρο.

Ayrton Senna Sportscar 

Ο δεύτερος αγώνας ήταν στην ίδια πίστα, όμως αυτή την φορά έτρεξε με Mercedes 190E 2.3-16 και με αντιπάλους Παγκόσμιους Πρωταθλητές της Formula 1, όπου έτρεχαν όλοι με ίδιο αυτοκίνητο.
Ο Senna έτρεξε “από σπόντα” σε αυτόν τον αγώνα, καθώς πήρε την θέση του Emerson Fittipaldi μετά από πρόταση που έκανε ο ίδιος ο Fittipaldi.
Τελικά ήταν ο μόνος “νέος” που συμμετείχε στον αγώνα, με όλα τα μεγάλα ονόματα έτοιμα να τον κατασπαράξουν.
Αυτό όμως δεν φάνηκε να τον ενόχλησε καθόλου, αφού κέρδισε πανηγυρικά τον αγώνα, εμπρός από τον Niki Lauda.
Μετά τον τερματισμό δήλωσε: “Τώρα ξέρω πως μπορώ να τα καταφέρω.”


Lotus
1985
Το 1985 ο Ayrton Senna εξαγόρασε το συμβόλαιο από την Toleman και πήγε στην Lotus.
Mόλις στον δεύτερο αγώνα (Πορτογαλία) πήρε την πρώτη του Pole Position, ενώ κέρδισε και τον αγώνα ο οποίος έγινε υπό βροχή.
Κατάφερε να πάρει τις περισσότερες Pole Positions από όλους κατά την διάρκεια της σεζόν ( 7 ), κέρδισε δύο αγώνες (Πορτογαλία και Βέλγιο), έξι πόντιουμ και τερμάτισε 4η θέση του Πρωταθλήματος.
Μία θέση πίσω από τον Βραζιλιάνο τερμάτισε ο team-mate του, Elio de Angelis.
Ο Ιταλός έφυγε από την ομάδα στο τέλος της χρονιάς, καθώς οι άνθρωποι της Lotus έδειχναν να έχουν προτίμηση στον Βραζιλιάνο, κάτι που δεν του άρεσε καθόλου.


1986

Το 1986 την θέση του de Angelis στην ομάδα της Lotus, την πήρε ο Johnny Dumfies.
O Senna τον προτίμησε έναντι του Derek Warwick, λέγοντας πως η Lotus δεν είναι σε θέση να έχει δύο ανταγωνιστικά μονοθέσια, για δύο κορυφαίους οδηγούς.
Ο Βραζιλιάνος παραδέχτηκε αργότερα: “ Ήταν άσχημο...άσχημο. Μέχρι τότε είχα καλή σχέση με τον Derek.”

H σεζόν ξεκίνησε με μια δεύτερη θέση, ενώ στην συνέχεια κέρδισε στην Jerez με διαφορά μόλις 0.014 από τον δεύτερο Nigel Mansell.
Η συνέχεια όμως δεν ήταν αντίστοιχη, ιδιαίτερα μετά την μέση της χρονιάς.
Κέρδισε άλλον ένα αγώνα (στο Detroit), πήρε 8 Pole Position, και τερμάτισε στο βάθρο 6 φορές.
Στην βαθμολογία τερμάτισε και πάλι στην 4η θέση.

Στον αγώνα του Detroit, ο Senna μετά τον τερματισμό ζήτησε από έναν θεατή την Βραζιλιάνικη σημαία που κρατούσε, ώστε να πανηγυρίσει την νίκη του με αυτή.
Από τότε, ο Βραζιλιάνος πανηγύριζε κάθε του νίκη με αυτόν τον τρόπο, κρατώντας την σημαία της πατρίδας του στον γύρο του θριάμβου.


1987

Το 1987 η Lotus ήρθε σε συμφωνία με την Honda για την παροχή κινητήρων.
Η ομάδα θα είχε πλέον τους ίδιους κινητήρες με την Williams...η μάλλον έτσι πίστευε.
Πλέον team-mate του Senna θα ήταν ο Ιάπωνας Satoru Nakajima, που πήγε "πακέτο" με τους κινητήρες στην ομάδα.

Ο Ayrton κέρδισε δύο αγώνες στην σειρά, σε Monaco -που ήταν και η πρώτη του στο μικρό πριγκιπάτο- και Detroit -για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

 

Η συνέχεια όμως δεν ήταν αντίστοιχη, καθώς η Williams είχε σαφώς το επάνω χέρι, με την Honda να της δίνει το προβάδισμα στους κινητήρες.
Η διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων που χρησιμοποιούσαν τους Ιαπωνικούς κινητήρες ήταν εμφανής, με αποκορύφωμα τον αγώνα της Μ.Βρετανίας όπου οι δύο Williams έριξαν γύρο στην Lotus του Senna.
Η φυγή από την ομάδα, ήταν ήδη στο μυαλό του Βραζιλιάνου και στην Ιταλία ήρθε η ανακοίνωση της μεταγραφής του.

Επόμενος σταθμός του, ήταν η ομάδα της McLaren η οποία εκτός από τις υπηρεσίες του Senna, κατάφεραν να κλείσουν και τους κινητήρες της Honda για την επόμενη σεζόν.
Αυτά ήταν καλά νέα για τον Senna, καθώς είχε δημιουργήσει μια πάρα πολύ καλή σχέση με τους Ιάπωνες, μετά από έναν χρόνο συνεργασίας μαζί τους.
Η χρονιά τελείωσε με δύο βάθρα στους δύο τελευταίους αγώνες, ωστόσο αποκλείστηκε από τον τελευταίο στην Αυστραλία, αφού μετά από τον καθιερωμένο έλεγχο, οι αεραγωγοί των φρένων της Lotus βρέθηκαν μεγαλύτεροι από το επιτρεπόμενο.
Τελικά ο απολογισμός ήταν δύο νίκες, μία Pole Position, οχτώ παρουσίες στο βάθρο και τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα.


McLaren
1988
Το 1988 είχε έρθει πλέον η ώρα να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.
Στον πρώτο αγώνα του Πρωταθλήματος που έγινε στην Βραζιλία, ο Senna αντιμετώπισε πρόβλημα με το μονοθέσιο στην λίγο πριν την εκκίνηση, με αποτέλεσμα να τρέξει και να πάρει το εφεδρικό μονοθέσιο και να εκκινήσει με αυτό.
Μετά από πολύ ώρα όμως, οι αγωνοδίκες του έβγαλαν μαύρη σημαία και το ντεμπούτο του με την νέα του ομάδα δεν ήταν καλό  και μάλιστα μέσα στην πατρίδα του.
Η McLaren-Honda ωστόσο ήταν ασταμάτητη και ο Senna είχε μοναδικό αντίπαλο τον δις Πρωταθλητή, “κύριο καθηγητή” Alain Prost.

Οι δύο τους έδωσαν πολλές μάχες εντός πίστας, με τον Ayrton Senna να το παρακάνει στην Πορτογαλία, εκεί που ο Prost έφτασε δίπλα του για να τον προσπεράσει. Ο Βραζιλιάνος  κινήθηκε προς το μέρος του με 290χλμ και τον ώθησε προς τον τοίχο των pits, χωρίς ευτυχώς να υπάρξει επαφή.
Στην εκκίνηση ωστόσο είχε γίνει το ακριβώς αντίθετο, με τον Prost να ωθεί τον Senna προς το γρασίδι, όμως με πολύ λιγότερα χλμ.
Ο Senna δέχτηκε προειδοποίηση από την FIA, ενώ ο ίδιος αργότερα απολογήθηκε στον Prost που ωστόσο ήταν πολύ εκνευρισμένος.
Το γυαλί στις μεταξύ τους σχέσεις είχε ήδη ραγίσει.
Ένα γυαλί, που στην συνέχεια...έσπασε.



Ο Senna διέλυσε κάθε προηγούμενο ρεκόρ στις Pole Positions, κατακτώντας 13, με τον Prost να κατακτά 2. Οι δυο τους, κατέκτησαν τις 15 από τις 16, χάνοντας μόνο μία από τον Gerhard Berger με την Ferrari στην Μ.Βρετανία.
Κέρδισε 8 αγώνες, ανέβηκε στο βάθρο 11 φορές και φυσικά πανηγύρισε τον πρώτο του τίτλο.
Ο Βραζιλιάνος είχε μπει πλέον στο κλαμπ των ανθρώπων, που έχουν κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1.


1989

Το 1989 ήρθε η τελειωτική ρήξη ανάμεσα σε Senna και Prost.
Oι μάχες εντός πίστας ήταν συνεχείς, ενώ εκτός αυτής υπήρχε και ο ψυχολογικός πόλεμος μεταξύ τους.
Αποκορύφωμα της μάχης τους, ήταν ο αγώνας στην Suzuka.
Ο Senna έπρεπε να κερδίσει σε Ιαπωνία και Αυστραλία για να μπορέσει να είναι σε θέση να διεκδικήσει το Πρωτάθλημα.
O Prost ήταν πρώτος, με τον Senna να τον ακολουθεί και να κάνει επίθεση στο τελευταίο “s” της πίστας.
Ο Prost κινήθηκε προς τον Senna και δυο τους συγκρούστηκαν.
To αποτέλεσμα ήταν να εγκαταλείψει επί τόπου ο  Prost.
Ο Senna όμως συνέχισε αφού τον έσπρωξαν οι κριτές της πίστας, άλλαξε την σπασμένη εμπρός αεροτομή του και τελικά κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα... ή τουλάχιστον έτσι πίστευε.
Μετά τον τερματισμό, ακυρώθηκε γιατί όταν επανήλθε στην πίστα, το έκανε κόβοντας το “s”(!).
Το μαγείρεμα μεταξύ των Γάλλων (Alain Prost και Jean Marie Balestre), μόλις του είχε βάλει τέλος στην διεκδίκηση του τίτλου.

Σύμφωνα με τον Balestre, ο Senna έπρεπε να κάνει επί τόπου, να κινηθεί αντίθετα απ'ότι τα άλλα μονοθέσια και να επιστρέψει στην πίστα.
Το θεώρησε μάλιστα τόσο επικίνδυνο το ότι έκοψε το “s”, που του αφαίρεσε και την αγωνιστική του άδεια (super license).
Η σχέση μεταξύ Senna και Prost, είχε γίνει πλέον...θρύψαλα, με τον Prost να έχει κλείσει συμβόλαιο με την Ferrari για την επόμενη χρονιά, καθώς οι δυο τους δεν χώραγαν πλέον κάτω από την ίδια αγωνιστική στέγη.
Ο Senna τερμάτισε τελικά δεύτερος στο Πρωτάθλημα, με 13 Pole Position, 6 νίκες και 7 παρουσίες στο βάθρο.


1990

Το 1990 η κόντρα συνεχίστηκε, με τους δυο τους να φτάνουν και πάλι στον “τόπο του εγκλήματος” και κατά σατανική σύμπτωση, να γίνετε και πάλι χαμός.
H θέση της Pole Position στην πίστα της Suzuka ήταν ανάποδα από ότι θα έπρεπε, καθώς αντί να είναι στην καθαρή πλευρά της πίστας, εκείνη ήταν στην ακάθαρτη.
Ο Senna λοιπόν, ζήτησε από τους αγωνοδίκες να αλλάξει η θέση της, καθώς όπως ο ίδιος είπε “δεν υπάρχει λόγος να παλεύεις για την πρώτη θέση, όταν το πλεονέκτημα το έχει η δεύτερη”.
Οι αγωνοδίκες συμφώνησαν και η θέση άλλαξε, που σήμαινε πως ο Poleman θα εκκινούσε από την καθαρή πλευρά της πίστας.
Η διαδικασία τελείωσε και ο Senna είχε γράψει τον πρώτο χρόνο και ο Prost τον δεύτερο.
Τότε, ο πρόεδρος της FIA Jean Marie Balestre, ακύρωσε την απόφαση και επανέφερε την Pole Position στην ακάθαρτη πλευρά, συνεχίζοντας τον δρόμο (του μαγειρέματος) που είχε χαράξει έναν χρόνο νωρίτερα στην ίδια πίστα.

Ο αγώνας των δυο είχε διάρκεια μόνο λίγα μέτρα, καθώς με το πράσινο φως ο Prost που εκκινούσε από την καθαρή πλευρά πετάχτηκε μπροστά.
Φτάνοντας στην πρώτη στροφή, ο Senna κινήθηκε προς την εσωτερική και εμβόλισε τον Prost, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν και οι δύο και το Πρωτάθλημα να πάει αυτόματα στον Βραζιλιάνο.
Μετά από έναν χρόνο, ο  Senna δήλωσε για το περιστατικό, ότι ήθελε να ξεκαθαρίσει πως δεν θα δεχθεί κι άλλη άδικη απόφαση από τον Balestre, μετά από αυτή του 1989.
Ο Ayrton Senna κατέκτησε έτσι το δεύτερο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με 10 Pole Position, 6 νίκες και 11 παρουσίες στο βάθρο.

 

1991
Το 1991 ξεκίνησε με τον Prost να μην αποτελεί απειλή, λόγω της μη ανταγωνιστικής Ferrari και την Williams να ψάχνει λίγο από ταχύτητα και λίγο από αξιοπιστία.
Ο Senna μετά την νίκη στις ΗΠΑ, έφτασε στον δεύτερο αγώνα, αυτόν της πατρίδας του, έτοιμος να κερδίσει τον αγώνα που πάντα ήθελε αλλά δεν τα είχε καταφέρει μέχρι τότε.
Όμως η ατυχία έκανε την εμφάνισή της για ακόμα μια φορά.
Όντας άνετα πρώτος, ξαφνικά το κιβώτιο της MP4/6 κόλλησε στην 6η σχέση.
Ο Senna άρχισε να χάνει 4” στον γύρο από τον δεύτερο Riccardo Patrese και η νίκη φάνηκε να του γλιστρά μέσα από τα χέρια για άλλη μια φορά.
Ο Βραζιλιάνος όμως κατάφερε μέσα σε 3 γύρους να βρει τον τρόπο να κινηθεί γρήγορα με μια μόνο σχέση στο κιβώτιο και ο ρυθμό του να είναι αντίστοιχος με αυτόν του Ιταλού.
Η βροχή που άρχισε στους τελευταίους γύρους, έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, όμως εκείνη την ημέρα ο Senna είχε αποφασίσει πως θα πανηγυρίσει για πρώτη φορά μέσα στην Βραζιλία.
Περνώντας την γραμμή του τερματισμού, δεν κρατήθηκε και ξέσπασε σε κραυγές.
Το όνειρό του είχε γίνει πραγματικότητα.
Ο κόσμος μπήκε μέσα στην πίστα για να πανηγυρίσει, με τον Senna να έχει σταματήσει μέσα στην πίστα, καθώς δεν είχε δυνάμεις να οδηγήσει άλλο.
Χρειάστηκε να φτάσει το αυτοκίνητο ασφαλείας στο σημείο, προκειμένου να τον μεταφέρει έως τα pits.
Υποφέροντας από κράμπες στα χέρια από την υπερπροσπάθεια, ο Senna ανέβηκε στο βάθρο κρατώντας την Βραζιλιάνικη σημαία.
Τα χέρια του αδύναμα, δεν μπορούσαν να σηκώσουν το κύπελλο του νικητή, όμως βρήκε την δύναμη και με δεύτερη προσπάθεια το σήκωσε, με τους Βραζιλιάνους να ζητοκραυγάζουν.
Ήταν η σημαντικότερη νίκη της καριέρας του και η πιο φορτισμένη συναισθηματικά.

 


 

Ακολούθησαν άλλες δύο νίκες σε Imola και Monaco.
Κάπου εκεί όμως τα πράγματα ξεκίνησαν να παίρνουν άλλη τροπή, με την Williams και τον Nigel Mansell να κάνουν μια φοβερή αντεπίθεση.
Η Williams έδειχνε στα μέσα της χρονιάς να έχει καθαρά το πάνω χέρι και τον Senna να έχει πλέον σαν βασικό αντίπαλο το “Βρετανικό Λιοντάρι”.
Στο Μεξικό ο ήρθε και η πρώτη δύσκολη στιγμή του Senna, αφού βρέθηκε στις δοκιμές με το μονοθέσιο ανάποδα, μετά από έξοδο που είχε.


 
Στην Μ.Βρετανία ο Mansell κέρδισε και ο Senna έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο του αγώνα.
Ο Βρετανός καθώς έκανε τον γύρο του θριάμβου, σταμάτησε στο σημείο που είχε εγκαταλείψει ο Βραζιλιάνος και τον φώναξε να ανέβει επάνω στην Williams και να τον πάει έτσι μέχρι τα pits.
Μια κίνηση που έδειξε πως οι μάχες πρέπει να ξεκινάνε με το πράσινο φως και να τελειώνουν με το πέσιμο της καρό σημαίας.
O Senna τον συνεχάρη για την νίκη του και οι δυο τους έφτασαν με αυτόν τον τρόπο μέχρι τα pits.


Στον αγώνα της Ισπανίας, ο Senna έδωσε δείγματα οδηγικής ικανότητας και αντανακλαστικών, όταν βρέθηκε στην τελευταία στροφή να χάνει τον έλεγχο της McLaren και να βάζει όπισθεν εν κινήσει, για να φύγει από τον δρόμο του Schumacher που ακολουθούσε.

Φτάνοντας στην Ιαπωνία, ο Mansell ήθελε μόνο νίκη για να μείνει στο παιχνίδι του τίτλου και ο Senna ήθελε καλή στρατηγική για να του την στερήσει.
Ο Βραζιλιάνος είχε την Pole, όμως αυτός που έστριψε πρώτος στην πρώτη στροφή ήταν ο έτερος πιλότος της McLaren, ο Gerhard Berger, με τους Senna και Mansell να ακολουθούν.
Εκεί ο Senna έδειξε την εξυπνάδα του και το πως μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση.
Κινούμενος με πιο αργό ρυθμό από τον Berger, κρατούσε πίσω του τον Mansell ο οποίος έβλεπε τον Berger και μαζί και τον τίτλο, να απομακρύνονται.
Τελικά, το λάθος ήρθε και η Wiiliams στάθμευσε στην αμμοπαγίδα.

Ο Senna άρχισε να κάνει απανωτούς ταχύτερους γύρους φτάνοντας γρήγορα τον Berger και περνώντας τον, για να ηγηθεί του αγώνα.
Στον τελευταίο γύρο μετά από υπόδειξη της ομάδας, ο Senna έκανε στην άκρη και άφησε τον Berger να περάσει και να κερδίσει τον αγώνα, λέγοντας του έτσι ένα μεγάλο ευχαριστώ για την βοήθειά του στην ομάδα και τον Senna.
Η δεύτερη θέση ήταν αρκετή για την κατάκτηση του τρίτου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

 

Ο τελευταίος αγώνας στην Αυστραλία, ήταν μια παρωδία που κράτησε μόλις 14 γύρους, καθώς λόγω της έντονης βροχόπτωσης, η πίστα είχε γίνει λίμνη που έμοιαζε με μάντρα κατεστραμμένων μονοθεσίων.
Μέσα σε αυτόν τον χαμό ο Senna κέρδισε και πάλι, τελειώνοντας την χρονιά από εκεί που την ξεκίνησε, δηλαδή από το ψηλότερο σκαλί του βάθρου.
O Senna κατέκτησε 8 Pole Position, 7 νίκες και έκανε συνολικά 12 εμφανίσεις στο βάθρο.


1992

Το 1992 ήταν πολύ άσκημη χρονιά για τον Βραζιλιάνο, καθώς οι Williams με τις ενεργητικές αναρτήσεις ήταν άπιαστες, κερδίζοντας και τα δύο Πρωταθλήματα δια περιπάτου.
Ο Senna, βρέθηκε να παλεύει αρχικά με το μονοθέσιο του '91 και στην συνέχεια μ' ένα μονοθέσιο το οποίο υστερούσε κατά πολύ του ανταγωνισμού.

Στο Μεξικό, είχε όπως και την προηγούμενη  χρονιά μια άσκημη έξοδο, με αποτέλεσμα να χτυπήσει το πόδι του.


Στην Βραζιλία έκανε την εμφάνισή του το νέο μονοθέσιο, όμως ήταν χειρότερο και από το περσινό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα τρενάκι 12 μονοθεσίων πίσω από τον Senna.
Τελικά αφού βρέθηκε μέσα σε έναν γύρο από την τρίτη στην έκτη θέση, εγκατέλειψε φανερά εκνευρισμένος.

Στην Ισπανία, ο Senna ήρθε να μας θυμίσει τα περσινά του κατορθώματα (και πάλι στην Ισπανία) βάζοντας για δεύτερη χρονιά όπισθεν, αποδεικνύοντας έτσι πως τίποτα δεν είναι τυχαίο.


Δείτε στο 5:20


Ο αγώνας του Monaco ήταν από τους πιο συναρπαστικούς της χρονιάς, καθώς ο Mansell που ήταν άνετα πρώτος είχε ένα κλαταρισμένο ελαστικό, με αποτέλεσμα να χάσει πολύ χρόνο και μαζί και την πρωτοπορία του αγώνα.
Στους τελευταίους γύρους, η μάχη των δύο κράτησε θεατές και τηλεθεατές στις μύτες των ποδιών τους, με τον “master of monaco” Ayrton Senna να κλείνει όλες τις πόρτες και να μην αφήνει κανένα περιθώριο στον Mansell.
Το αποτέλεσμα ήταν να πανηγυρίσει την πέμπτη του νίκη στο πριγκιπάτο, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ του Graham Hill.

 

Στον επόμενο αγώνα (Καναδά) ο Senna κατάφερε να πάρει την μοναδική Pole Position της χρονιάς, όμως στον αγώνα εγκατέλειψε.
Είχε άλλες δύο εγκαταλείψεις στους δύο επόμενους αγώνες, καθώς στην Γαλλία τον εμβόλισε ο Schumacher στον πρώτο γύρο και στην Μ.Βρετανία έμεινε από πρόβλημα στην μετάδοση.
Άλλη μια σύμπτωση αυτής της χρονιάς, ήταν πως έμεινε ακριβώς στο ίδιο σημείο που είχε μείνει και την προηγούμενη.
 
Η επόμενη νίκη ήρθε στην Ουγγαρία, την ίδια στιγμή που ο Nigel Mansell πανηγύριζε την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.
Στο Βέλγιο, ο Senna έδειξε για ακόμα μια φορά το ανθρώπινο πρόσωπό του, όταν ο Erik Comas είχε ένα σοβαρό ατύχημα στα δοκιμαστικά της Παρασκευής.
Ο Βραζιλιάνος ήταν ο πρώτος που πέρασε από εκεί, σταμάτησε το μονοθέσιο του και έτρεξε στον Γάλλο ο οποίος ήταν αναίσθητος μέσα στην Ligier, με τον κινητήρα εν λειτουργία και το πόδι του πατημένο τέρμα στο γκάζι.
Ο Senna του έσβησε αμέσως τον κινητήρα και του κράτησε σταθερό το κεφάλι μέχρι να έρθει η ιατρική ομάδα.
Ο Comas δήλωσε αργότερα πως ο Senna του έσωσε την ζωή εκείνη την ημέρα, καθώς ενέργησε σωστά και γρήγορα σβήνοντας του τον κινητήρα, με αποτέλεσμα να να αποφευχθούν τα χειρότερα τα οποία θα ερχόντουσαν με μια ενδεχόμενη έκρηξη, η οποία σύμφωνα με τον Γάλλο ήταν θέμα χρόνου να γίνει.


Ο Senna τελείωσε την χρονιά κατακτώντας μόνο μια Pole Position, 3 νίκες και 6 παρουσίες στο βάθρο, ενώ κατετάγη 4ος στην τελική βαθμολογία.


1993

Το 1993 επέστρεψε μετά από έναν χρόνο απουσίας ο άσπονδος φίλος του (Alain Prost), ο οποίος πήρε την θέση του Mansell στην διαστημική Williams.
Οι προσπάθειες του Senna να βρεθεί κι εκείνος πίσω από το τιμόνι της Williams έπεσαν στο κενό, καθώς ο Prost είχε θέσει όρο στο συμβόλαιό του, πως δεν θα πάει στην ομάδα ο Βραζιλιάνος.
Χωρίς να έχει υπογράψει με κάποια ομάδα, ο Senna σκέφτηκε σοβαρά το ενδεχόμενο της μετακίνησης στα CART, εκεί όπου ήδη είχε υπογράψει ο Nigel Mansel για το 1993.
Μάλιστα έκανε και δοκιμές με την Penske, την ομάδα που έτρεχε ο φίλος του, Emerson Fittipaldi.


Όμως αυτό δεν τον ικανοποιούσε, ήθελε να τρέχει στην Formula 1.
Ο Ron Dennis τον έπεισε να δοκιμάσει το νέο μονοθέσιο, το οποίο ήταν πλέον εφοδιασμένο με τον πελατειακό Ford V8 (που ήταν δύο γενιές πίσω σε σχέση με τον εργοστασιακό της Benetton), καθώς η Honda είχε αποχωρίσει από την Formula 1 στο τέλος του 1992.
Τελικά μόλις την τελευταία στιγμή υπέγραψε με την McLaren για έναν και μόνο αγώνα, παίρνοντας την θέση του Mika Hakkinen.
Τερμάτισε δεύτερος στον εναρκτήριο αγώνα στην Ν.Αφρική και υπέγραψε για τον επόμενο αγώνα, που γινόταν στην πατρίδα του.
Εκεί, όταν άνοιξαν οι ουρανοί, ο “rain master” κατάπιε την Williams του Damon Hill που στο στεγνό του έριχνε 2 δευτερόλεπτα και κέρδισε για δεύτερη φορά στην πατρίδα του κάνοντας τους Βραζιλιάνους να χορεύουν σάμπα στους δρόμους.
Οι θεατές μπήκαν στην πίστα και περικύκλωσαν το μονοθέσιο του, με αποτέλεσμα να πάει στα pits με το αυτοκίνητο ασφαλείας,.
Μια από τις καλύτερες στιγμές του Ayrton ήταν αυτή στο βάθρο, καθώς εκεί βρισκόταν για την απονομή ο Juan Manuel Fangio, ο άνθρωπος που εκτιμούσε αφάνταστα ο Βραζιλιάνος και ήθελε να φτάσει τα Πρωταθλήματα του, με τον οποίο αγκαλιάστηκαν.
 


Αυτή η νίκη, έκανε τον Senna να υπογράψει με την McLaren για ακόμα έναν αγώνα.
Ο επόμενος αγώνα ήταν το Ευρωπαικό GP, που γινόταν στην πίστα του Donington.
Εκεί ο Senna έδωσε το μεγαλύτερο ρεσιτάλ της καριέρας του.
Από 5ος στην πρώτη στροφή πέρασε πρώτος σε λιγότερο από έναν γύρο, κερδίζοντας τελικά τον αγώνα με χαρακτηριστική άνεση, αφήνοντας σχεδόν έναν γύρο πίσω τον δεύτερο Hill.
Μάλιστα η άνεση που είχε στον αγώνα, τον έκανε να περάσει από τα pits, μόνο και μόνο για να χαιρετήσει τους μηχανικούς του και να ξαναμπεί στην πίστα.
Σε αυτόν τον γύρο που πέρασε μέσα από τα pits, έκανε και τον ταχύτερο γύρο του αγώνα (τότε δεν υπήρχε περιορισμός της ταχύτητας στα pits).

 

Έτσι, συνέχισε μέχρι και τον αγώνα του Monaco να υπογράφει για κάθε αγώνα ξεχωριστά.
Στο Monaco κατάφερε να κερδίσει για έκτη φορά, κάνοντας ρεκόρ νικών στο πριγκιπάτο.
Ένα ρεκόρ που δεν έχει σπάσει μέχρι και σήμερα.
Μετά από αυτόν τον  αγώνα, υπέγραψε και για την υπόλοιπη σαιζόν, χωρίς ωστόσο να πιστεύει πως στις πίστες που ακολουθούν θα μπορούσε να ανταγωνιστή τις Williams και τις Benetton.

Στην Μ.Βρετανία,  ο Senna εγκατέλειψε με τον γνωστό του τρόπο, (έμεινε από καύσιμα στον τελευταίο γύρο όπως το '91) και μάλιστα σε ένα πολύ γνωστό του σημείο (στο ίδιο ακριβώς που έμεινε και το '91 και το ΄92)!!!


Και επειδή συμπτώσεις είχε πολλές στην καριέρα του, στα δοκιμαστικά του Βελγικού GP (και πάλι), είχαμε το σοβαρό ατύχημα του Alex Zanardi στην Eau Rouge.
Ο Michael Andretti ήταν κοντά στο συμβάν και έκοψε ταχύτητα, όμως όχι και ο Senna που ερχόταν από πίσω.
Για να μην πέσει πάνω στον Andretti, βγήκε εκτός πίστας παρκάροντας την McLaren του δίπλα στην Lotus του Zanardi.
Πετάχτηκε αμέσως έξω από το μονοθέσιο και το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν να τρέξει κοντά στον Ιταλό για να τον βοηθήσει.



Κέρδισε και στους δύο τελευταίους αγώνες του Πρωταθλήματος, σε Ιαπωνία και Αυστραλία (όπου έκανε και Pole Position στον γύρο που του φώναζε ο Ron Dennis να κόψει, γιατί έμενε από καύσιμα), έχοντας ήδη υπογράψει συμβόλαιο για το 1994 με την ομάδα της Williams.
Στην Αυστραλία ήρθε και η ανακωχή με τον Prost, ο οποίος εγκατέλειπε την ενεργό δράση.
Μαζί με τον Prost έφευγε και ένα μεγάλο κομμάτι του Senna, αφού πλέον θα είχε να κάνει μόνο με αντιπάλους της νέας γενιάς, με αρχηγό αυτών...τον Schumacher.


Κατάφερε μ' ένα μονοθέσιο που ήταν τρίτο σε δυναμικότητα, να πάρει 1 pole position, 5 νίκες και 7  παρουσίες στο βάθρο,  τερματίζοντας 2ος τελικά στο Πρωτάθλημα.


Williams
1994
Το 1994 ο Senna υπογράφει με την Williams αφήνοντας την McLaren μετά από 6 χρόνια, ξεκινώντας έτσι ένα καινούριο κεφάλαιο στην καριέρα του.
Ένα κεφάλαιο που θα είχε όμως μόλις 3 σειρές...
Η Williams έμελλε να είναι το πρώτο και το τελευταίο μονοθέσιο Formula 1 που θα οδηγούσε ο Βραζιλιάνος.
Αυτή ήταν και η τελευταία σύμπτωση της καριέρας του...



Ήταν ένας οδηγός που όταν οδηγούσε είχες την εντύπωση ότι ήταν δαιμονισμένος. 
Η άσπλαχνη φιλοδοξία άσκησε άσχημες κριτικές, μαζί και του Prost που δήλωσε ότι ενδιαφέρεται πιο πολύ να κερδίζει παρά να ζήσει. 

Όταν ο Senna ανακοίνωσε ότι βρήκε την πίστη στον θεό, ο Prost και πολλοί άλλοι είπαν ότι ο Senna ήταν ένας επικίνδυνος τρελός, που νόμιζε ότι ο Θεός ήταν διπλά του όταν οδηγούσε.

Ο ίδιος ο Senna πολλές φορές ομολόγησε ότι πήγαινε πάνω από τα όρια, όπως ήταν η περίπτωση στο GP του Monaco το 1988, όπου έγινε συνεπιβάτης στο ίδιο του τον φανατισμό.
Ήδη στην Pole Position, συνέχισε να κάνει γύρους και να προσπαθεί να πιάσει το μέγιστο, ώσπου ήταν 2 δευτερόλεπτα πιο γρήγορος από τον Prost σε ένα μονοθέσιο ακριβώς ίδιο.

“Ξαφνικά τρόμαξα, γιατί κατάλαβα τι είχα κάνει και οδήγησα πολύ αργά μέχρι τα pits και δεν ξαναβγήκα.”


Ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε πάρα πολύ τα παιδιά.
Έδωσε πολλά εκατομμύρια από την περιουσία του και μετά από τον θάνατο του περίπου $400 εκατομμύρια, για να βοηθήσει τα φτωχά παιδιά στην Βραζιλία.

Στις αρχές του 1994 μίλησε για το μέλλον του λέγοντας:

“Θέλω να ζήσω την ζωή μου ολοκληρωτικά, και πολύ έντονα.
Δεν θα ήθελα ποτέ να την ζήσω μέσα σε τραυματισμό ή με κάποια ασθένεια.
Άμα ποτέ έχω ένα σοβαρό ατύχημα που θα μου κόστιζε την ζωή μου, εύχομαι να γίνει χωρίς να το καταλάβω”

Έτσι και έγινε, στις 1 Μαΐου του 1994 στο San Marino, εκεί που η πρωτοπόρα του Williams ξέφυγε από την πορεία της στην στροφή Tamburello και κατέληξε στον τσιμεντένιο τοίχο.
Όλος ο πλανήτης είδε τι έγινε στην τηλεόραση και ο κόσμος πενθούσε τον χαμό ενός θρύλου.

Πολλοί ήταν στην κηδεία του στο Sao Paulo, δίπλα στο φέρετρο που μεταξύ πολλών οδηγών ήταν και ο Alain Prost, με τον οποίο είχε το τελευταίο διάστημα μια πολύ στενή και φιλική σχέση.
Μάλιστα στο San Marino ο Senna , είχε στείλει μέσω του ασυρμάτου μήνυμα στον  φίλο του Prost.


“O Ayrton δεν ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Ήταν πραγματικά μεγαλύτερος έξω από το αυτοκίνητο, παρά μέσα σε αυτό.” δήλωσε ο Frank Williams.

Κρατήσαμε για το τέλος την δήλωση του Erik Comas, ο οποίος όταν έγινε το ατύχημα του Senna και τα υπόλοιπα μονοθέσια σταμάτησαν στην γραμμή εκκίνησης και έσβησαν τους κινητήρες, ο Γάλλος έδωσε εντολή να του ξαναβάλουν μπροστά τον κινητήρα του και έτρεξε στο συμβάν:

“Ο Ayrton μου έσωσε την ζωή, όμως εγώ έφτασα αργά για να τον σώσω...”


21
Μαρτίου 1960 – 1 Μαίου 1994

Ενεργά χρόνια στην Formula 1: 1984 – 1994

Ομάδες: Toleman, Lotus, McLaren, Williams.

Αγώνες: 162 (161 εκκινήσεις)

Πρωταθλήματα: 3 (1988, 1990, 1991)

Νίκες: 41

Πόντιουμ: 80

Βαθμοί: 610 (614)

Pole Positions: 65

Ταχύτεροι γύροι: 19

 

 

God Speed Ayrton you will be missed.



 

 

Read 46949 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

Email address:


KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες