Κυριακή, 23 Απριλίου 2017 10:00

Pierluigi Martini: Ο στρατιώτης της Minardi

Written by

Σε ένα άκρως ανταγωνιστικό από τη φύση του sport, όπως η Formula 1, η σχέση των μελών μίας ομάδας δοκιμάζεται σε κάθε πρόβλημα που ανακύπτει.

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 23/04/14

H πλέον νευραλγική σχέση είναι αυτή μεταξύ του ιδιοκτήτη της ομάδας και του οδηγού, στην οποία, όπως έχει δείξει η ιστορία της Formula 1, το τέλος δίνεται λόγω διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας, δυσφορίας για τη μη επίτευξη των προσδοκώμενων αποτελεσμάτων ή απλά, διαπίστωσης ότι η προβληματική κατάσταση δεν οδηγεί αλλού παρά μόνο στο διαζύγιο.

Φωτεινή εξαίρεση στον κανόνα της έκβασης των σχέσεων μεταξύ "αφεντικών" και "υπαλλήλων" αποτελεί η σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ του Giancarlo Minardi, ιδιοκτήτη της ομώνυμης ιταλικής ομάδας, και του Pierluigi Martini, του οδηγού που συνδέθηκε με όλες τις επιτυχίες της.
Μία σχέση "στρατηγού" προς "στρατιώτη", που αποτελεί ίσως το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αμοιβαίου σεβασμού και αφοσίωσης.

Martini Minardi Tredozzi

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ'την αρχή.
Ο Pierluigi Martini γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1961 στο Lugo της Ιταλίας.
Η αναρρίχησή του στη σκάλα του μηχανοκίνητου αθλητισμού ήταν η αναμενόμενη για μέλος μιας γενιάς νεαρών Ιταλών που μονοπωλούσαν τις διακρίσεις στα υποστηρικτικά πρωταθλήματα.
Έτσι, το όνομά του βρισκόταν στη λίστα των manager της Formula 1 και η κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Formula 3 το 1983 του έδωσε την
ευκαιρία να πάρει μια πρώτη γεύση από την κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Δοκίμασε την Brabham BMW BT52 στην πίστα του Paul Ricard, στο ίδιο τεστ με τον Ayrton Senna.

Martini Brabham 1983

Το ντεμπούτο του στη Formula 1 έμελλε να γίνει ένα χρόνο μετά, ενώπιον των συμπατριωτών του.
O Martini θα έτρεχε στη Monza, στο τιμόνι της Toleman Hart, αντικαθιστώντας τον Senna, που είχε τιμωρηθεί από την ομάδα με αποκλεισμό ενός αγώνα, για την απόφασή του να υπογράψει στη Lotus, ενώ είχε συμβόλαιο με την Toleman και για την επόμενη χρονιά.
Η απειρία του Ιταλού είχε ως συνέπεια να μην καταφέρει τελικά να προκριθεί στον αγώνα.

Martini Toleman 1984

Λίγο μετά τη Monza όμως, ο Martini δέχτηκε πρόταση από τον Giancarlo Minardi να οδηγήσει για λογαριασμό του στη Formula 2.
Επρόκειτο να ήταν ο δεύτερος Martini που θα έτρεχε υπό τις οδηγίες του Minardi.
Ο Giancarlo Martini, θείος του Pierluigi, έτρεχε τη δεκαετία του '70 στην Formula 2 με τα χρώματα της Scuderia Everest, τότε ομάδας του συνονόματού του.
Ήταν η αρχή μιας σχέσης, που θα έληγε 11 χρόνια μετά.

Martini Minardi 1985 launch

Το 1985 ο Minardi αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να συμμετάσχει στη Formula 1.
Οι εμφανίσεις του Martini στη Formula 2 έπεισαν τον συμπατριώτη του να του εμπιστευτεί το μοναδικό μονοθέσιο του νέου εγχειρήματος.
Σε μια χρονιά που τα προβλήματα νεότητας ξέφυγαν κατά πολύ από το αναμενόμενο πλαίσιο, ο Ιταλός ανταποκρίθηκε επάξια, κατορθώνοντας να πετύχει και μία 8η θέση, στο GP Αυστραλίας.
Εντούτοις, βλέποντας ότι κινδύνευε να έχει τη μοίρα ορισμένων συμπατριωτών του, που η θητεία τους στη Formula 1 έληξε πρόωρα λόγω των μονοθεσίων που οδήγησαν, αποφάσισε να κάνει ένα βήμα πίσω.
Θα έτρεχε για τα 2 επόμενα χρόνια στην F3000, διάδοχο σχήμα της Formula 2, με τον Minardi να στηρίζει αυτή την απόφασή του.

Martini Minardi 1989 Monza

Στις αρχές του 1988, ο Martini, επέστρεψε στην ομάδα, αυτή τη φορά στο ρόλο του δοκιμαστή.
Τα προβλήματα αξιοπιστίας ήταν ακόμη ανεπίλυτα, αλλά η ανταγωνιστικότητα της ομάδας ήταν σαφώς ανώτερη σε σχέση με την αντίστοιχη της πρώτης χρονιάς.
Η αποτυχία του Adrian Campos να προκριθεί σε τρεις συνεχόμενους αγώνες (Μονακό, Μεξικό και Καναδά) έφερε τον Martini πίσω απ'το τιμόνι της M188 για τον αγώνα του Detroit.
Καλύτερη επιστροφή στο sport δε θα μπορούσε να φανταστεί κανένας:
16η θέση στις δοκιμές, 1.5 δευτερόλεπτο ταχύτερος απ'τον team-mate του, Luis Perez-Sala που κατετάγη 25ος, και 6ος στον αγώνα, εξασφαλίζοντας τον πρώτο βαθμό στην ιστορία της ομάδας.
Η χρονιά έκλεισε με μία ακόμη εξαιρετική εμφάνιση (7η θέση στo GP Αυστραλίας) και το 1989 αναμενόταν με υψηλότερες προσδοκίες.

Martini Minardi 1989 Estoril

Στο α' μισό της χρονιάς όμως, οι προσδοκίες έδειχναν ότι θα μείνουν ανεπιβεβαίωτες.
Έλειπε τόσο η ταχύτητα, όσο κυρίως η αξιοπιστία.
Εντούτοις, τα πράγματα άλλαξαν στο β' μισό της χρονιάς, αρχής γενομένης από το GP Βρετανίας.
Στο Silverstone, ο Martini τερμάτισε 5ος, μπροστά από τον Sala, στην πρώτη φορά που βρέθηκαν και τα 2 μονοθέσια της Minardi στη βαθμολογούμενη εξάδα.
Με αυτήν την επιτυχία, κατάφεραν να αποφύγουν τη συμμετοχή στη διαδικασία του pre-qualifying, με ''χαμένη'' της υπόθεσης την Onyx.
Ο Ιταλός τερμάτισε 7ος στον αγώνα της πατρίδας του στη Monza, ενώ στον επόμενο αγώνα στο Estoril, έγραψε για δεύτερη φορά ιστορία.
Μετά την 5η θέση στις κατατακτήριες δοκιμές, προηγήθηκε για ένα γύρο, στη μοναδική φορά που ένα μονοθέσιο της Minardi θα οδηγούσε τον αγώνα.

Τελικά η λήξη του GP Πορτογαλίας βρήκε τον Martini στη θέση που εκκίνησε.
Ο καλύτερος όμως αγώνας του Ιταλού για εκείνη τη χρονιά θα ήταν στην Αδελαϊδα, σε ένα circuit που τα είχε πάει πολύ καλά τόσο το 1985, όσο και το 1988.
3η θέση στις κατατακτήριες δοκιμές (νέο ρεκόρ για τον ίδιο και για την ομάδα, μετά την 5η θέση στο Estoril) και μετά από μια εξαιρετική εμφάνιση υπό βροχή, βρισκόμενος για αρκετούς γύρους στη 2η θέση, πέρασε 6ος τη γραμμή του τερματισμού.

Martini Australia 1989

Ολοκλήρωσε τη σεζόν στην 15η θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος οδηγών με 5 βαθμούς και ενόψει 1990, οι άνθρωποι της Minardi δεν ήθελαν να διαψευστούν πάλι, όπως συνέβη στο α' μισό του 1989.

Martini Minardi 1990

Το αποτέλεσμα των κατατακτηρίων δοκιμών του πρώτου αγώνα της χρονιάς, στο Phoenix, έδειχνε να τους δικαιώνει απόλυτα.
Ο Martini εκμεταλλεύτηκε άριστα τις δυνατότητες των πολύ μαλακών ελαστικών της Pirelli και τελείωσε την περίοδο στη 2η θέση, λιγότερο από ένα δέκατο πίσω από τον poleman Gerhard Berger.
Το ρεκόρ καλύτερης θέσης σε κατατακτήριες δοκιμές ''έσπασε'' λίγους μήνες μετά το GP Αυστραλίας και έμελλε να αποδειχθεί τελικό.

Martini USA 1990

Στον αγώνα του Phoenix, αποτυπώθηκε η εικόνα που επικράτησε σε όλους τους υπόλοιπους αγώνες: τα προϊόντα της Pirelli ήταν λιγότερο ανταγωνιστικά στους αγώνες σε σχέση με τις κατατακτήριες δοκιμές.
Έτσι, ο Martini περιορίστηκε στην 7η θέση (καλύτερο αποτέλεσμα της σεζόν), σε μια απογοητευτική χρονιά που σημαδεύτηκε από παροιμιώδη αναξιοπιστία και 0 βαθμούς.

Martini Minardi 1990 2

Το 1991 ξεκινούσε για τη Minardi με μία σημαντική τεχνική αλλαγή.
Προκειμένου να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της ομάδας, ο Giancarlo Minardi συμφώνησε με τη Ferrari την παροχή πελατειακών V12 που θα αντικαθιστούσαν τους αναξιόπιστους V8 της Cosworth που χρησιμοποιούνταν επί σειρά ετών.
Στο τιμόνι της M191, o Martini θα πετύχαινε ακόμα ένα ρεκόρ για την ομάδα (υψηλότερη θέση που κατετάγη ποτέ μια Minardi σε αγώνα), τερματίζοντας δις στην 4η θέση, στην Imola και στο Estoril.

Martini Minardi 1991 2

Μοναδικό απρόοπτο σε μια χρονιά που τα πράγματα πήγαιναν πολύ καλύτερα από την προηγούμενη, η σύγκρουση του Ιταλού με τον team-mate του, Gianni Morbidelli, στο GP Ισπανίας.

Παρότι όμως η χρονιά έληξε με τη Minardi στην υψηλότερη θέση που κατετάγη ποτέ στο πρωτάθλημα Κατασκευαστών (7η, χάρη στους 6 βαθμούς του Martini), ο Minardi δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να διατηρήσει τους V12 της Ferrari για το 1992, αντικαθιστώντας τους με τα επίσης 12κύλινδρα μοτέρ της Lamborghini.


Ήταν όμως η ώρα για τη μεγάλη μεταγραφή του Martini στην ομάδα που ονειρεύεται να τρέξει κάθε Ιταλός οδηγός, τη Ferrari.

Ο Μartini υπέγραψε συμβόλαιο, το όνειρο όμως δεν έμελλε εντέλει να εκπληρωθεί.

Ο Claudio Lombardi, team manager της Scuderia, προσέφερε στη BMS Scuderia Italia κινητήρες και τις υπηρεσίες του Martini, με αντάλλαγμα την αποδέσμευση του Ivan Capelli, που είχε υπογράψει ήδη με τη μικρή ιταλική ομάδα.

Η προσφορά έγινε αποδεκτή και καθαυτόν τον τρόπο, ο Martini βρέθηκε στη BMS, αντί για τη Ferrari.

Το μονοθέσιο της Dallara όμως δεν έδωσε στον Ιταλό τα εχέγγυα για κάτι καλύτερο από 2 τερματισμούς στη βαθμολογούμενη εξάδα (6ος στη Βαρκελώνη και στην Imola), με τον team-mate του, Jyrki Jarvi Lehto, να ολοκληρώνει τη χρονιά χωρίς βαθμό.

Martini BMS 1992

Ο Martini αποφάσισε να αποχωρήσει από την BMS στο τέλος της χρονιάς.
Επόμενος προορισμός του, ποιος άλλος, παρά η ομάδα που εδρεύει στη Faenza.
Ο Minardi τον καλωσόρισε ''στο σπίτι του'', όμως τα οικονομικά προβλήματα που προέκυψαν κατέστησαν άμεση την ανάγκη χρηματοδότησης.
Ο Pierluigi τότε έκανε πίσω, προκειμένου να αγωνιστεί στη θέση του ο Fabrizio Barbazza.
Η ξαφνική φυγή του Barbazza τον έφερε πίσω στο cockpit στο GP Βρετανίας.

Martini Minardi 1993

Η ελεύθερη πτώση όμως στην απόδοση της M193 σε σχέση με τους πρώτους αγώνες δεν επέτρεψε στον Ιταλό να διεκδικήσει βαθμούς, με εξαίρεση τον αγώνα στο Hungaroring, όπου εγκατέλειψε.
Highlight της σεζόν, που έμελλε να είναι η πρώτη χρονιά που οι βαθμοί της Minardi δεν προέρχονταν από τον Martini αλλά τους άλλους οδηγούς, η απογείωση του team-mate του, Christian Fittipaldi, κατά τη σύγκρουσή τους στη Monza.

 

 

Τo 1994, τα οικονομικά προβλήματα της Minardi κατέστησαν αναγκαία για τη συνέχιση της λειτουργίας της τη συγχώνευση με την επίσης οικονομικά προβληματική BMS Scuderia Italia, την προηγούμενη ομάδα του Martini.
Στην παρουσίαση της ομάδας το κλίμα ήταν, παρά τα προβλήματα, εξαιρετικό, κυρίως λόγω του ερχομού στην ομάδα του Michele Alboreto, με τον οποίο ο Martini συνδεόταν με στενή φιλία.

Σε μια χρονιά όπου η ανταγωνιστικότητα εξελίχθηκε παραπλήσια με την προηγούμενη, ο Alboreto τερμάτισε 6ος στο GP του Monaco και ο Martini 5ος στον επόμενο αγώνα στην Ισπανία.
2 αγώνες μετά, η Minardi κατέκτησε τους τελευταίους της βαθμούς για το 1994, με τον Martini να τερματίζει εκ νέου 5ος στο GP Γαλλίας, στην τελευταία του βαθμολογούμενη παρουσία.

Martini Minardi 1994

Το 1995 η ομάδα μπήκε σε έναν κύκλο ύφεσης.
Ο Μartini ξεκίνησε τη σεζόν με team-mate τον δοκιμαστή για το 1994 Luca Badoer, καθώς ο βετεράνος Alboreto αποχώρησε από την Formula 1.
Η οικονομική κατάσταση της ομάδας γινόταν όλο και πιο δυσχερής και η ανταγωνιστικότητα βρισκόταν στα επίπεδα των πρώτων ετών.
Ο Martini τερμάτισε 2 φορές στην 7η θέση (Monaco και Silverstone), και στο Hockenheim είπε αντίο στη Formula 1.
Τα χρήματα που διέθετε ο Pedro Lamy προσέφεραν οικονομική ανάσα και ο Martini αποφάσισε να παραχωρήσει τη θέση του, για δεύτερη φορά μετά το 1993.

Λίγους μήνες μετά, εκπλήρωσε το όνειρο κάθε Ιταλού οδηγού, οδηγώντας ένα μονοθέσιο της Ferrari.
Οδήγησε στην πίστα του Fiorano την 412T2, σε ένα τεστ φόρο τιμής απ'την ομάδα για το ήθος του.

Martini Ferrari 1995

Έκτοτε, ακολούθησε μια επιτυχημένη καριέρα στους αγώνες αντοχής, με αποκορύφωμα την νίκη σε επίπεδο γενικής στις 24 ώρες του Le Mans.

Martini Le Mans 1999 1

Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, έτρεξε και στο GP Masters, πρωτάθλημα βετεράνων οδηγών της Formula 1.

Martini GP Masters

Παραμένει μέχρι και σήμερα πιστός ''στρατιώτης'' της Minardi, δίνοντας το παρόν σε κάθε εκδήλωση που έχει εκπροσώπηση το μεγάλο σχολείο της Faenza, τιμώντας με το παραπάνω για πάνω από 30 χρόνια τον ''στρατηγό'' του.

Martini Austria 2015

Ενεργά χρόνια: 1985, 1988-1995
Αγώνες: 124 (118 εκκινήσεις)
Νίκες: 0, καλύτερη θέση 4η (Imola-Estoril 1991)
Pole positions: 0, καλύτερη θέση 2η (Phoenix 1990)
Βαθμοί: 18
Ομάδες: Toleman, Minardi, BMS Scuderia Italia

Ρεκόρ με τη Minardi:

-Πρώτος οδηγός που κατέκτησε βαθμούς για λογαριασμό της
-Πρώτος σε συμμετοχές
-Κάτοχος των ρεκόρ καλύτερης θέσης σε κατατακτήριες δοκιμές και αγώνα

 

 

Read 9738 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

Email address:


KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες