Κυριακή, 30 Απριλίου 2017 09:00

Roland Ratzenberger (04/07/60 – 30/04/94): Το όνειρο που άργησε να πραγματοποιηθεί και το άδοξο τέλος.

Written by

Όνειρο κάθε οδηγού που συμμετέχει σε αγώνες αυτοκινήτου είναι να φτάσει κάποτε στην κορυφαία μορφή του μηχανοκίνητου σπορ, δηλαδή στην Formula 1.


1η ημερομηνία δημοσίευσης: 30/04/14

Έτσι και για  τον Roland Ratzenberger αυτό ήταν όνειρο ζωής.

Γεννημένος στις 4 Ιουλίου του 1960 στο Salzburg της Αυστρίας, η αγωνιστική του καριέρα ξεκίνησε μόλις το 1983 (στα 23 του δηλαδή) στην Γερμανική Formula Ford και γι' αυτό ο ίδιος δήλωνε δυο χρόνια μικρότερος στους εργοδότες του.
Το 1985 κέρδισε το πρωτάθλημα της Αυστρίας και το κεντρικής Ευρώπης, ενώ τερμάτισε 2ος στο Formula Ford Festival που διεξήχθη στο Brands Hatch.
Το 1986 αγωνίστηκε και πάλι στο φεστιβάλ και κέρδισε τον αγώνα.

 

 

Οι δυο επόμενες χρονιές τον βρήκαν στην Βρετανική F3 όπου τερμάτισε εις διπλούν στην 12η θέση.
Παράλληλα με την F3, το 1987 έλαβε μέρος και στο WTCC (στην τελευταία του χρονιά μέχρι το 2005 που ξαναδημιουργήθηκε) με την BMW M3 της ομάδας  Schnitzer και ομόσταυλους τους Ιταλούς Ivan Capelli, Emanuele Pirro και Roberto Ravaglia.
Μια 2η και δυο 3ες θέσεις ήταν τα καλύτερα αποτελέσματά του, τελειώνοντας την χρονιά στην 10η θεση.

Photo 2

Το 1988 συμμετείχε (και πάλι παράλληλα με την F3) σε 8 από τους 13 αγώνες του BTCC με την BMW M3 της ομάδας Demon Tweeks, τελειώνοντας την χρονιά στην 4η θέση της κατηγορίας του.

Το 1989 ο Ratzie ανέβηκε κατηγορία συμμετέχοντας στην Βρετανική F3000 με την ομάδα Spirit Motorsport.
Κέρδισε σε έναν αγώνα (στο Donington Park) τερματίζοντας την χρονιά στην 3η θέση.
Την ίδια χρονιά αγωνίστηκε και στις 24 ώρες του Le Mans με την ομάδα Brun Motorsport με μια Porsche 962, εγκαταλείποντας όμως μετά από 3 ώρες.

Το 1990 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ιαπωνία.
Μια κίνηση που μπορεί σήμερα να ακούγεται σαν...χαρακίρι, όμως εκείνη την εποχή τα Ιαπωνικά πρωταθλήματα είχαν μεγάλη βαρύτητα και από εκεί έβγαιναν πολλά ονόματα προς την Ευρώπη και την F1.
Συμμετείχε στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα σπορ πρωτοτύπων με την ομάδα SARD και ταυτόχρονα στο JTCC (Ιαπωνικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού) με μια BMW M3 της Auto Tech Racing.

Στα σπορ πρωτότυπα έτρεξε αντίπαλος με γνωστά ονόματα του χώρου, (που κάποιοι πέρασαν και από την F1) όπως οι Derek Bell, Luis Perez Sala, Manuel Reuter, Toshio Suzuki, Johnny Herbert, Rickard Rydell, Eddie Irvine, αλλά και τον Έλληνα Costas Los.
Μαζί με τον Ιάπωνα Naoki Nagasaka κέρδισαν στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος που διεξήχθη στο Fuji, στο τιμόνι μιας Toyota 89C-V.
Σε αυτό των αυτοκινήτων τουρισμού με τον ίδιο team mate, κέρδισε σε 2 αγώνες στην κατηγορία του (JTC-2)και τερμάτισε στην 7η θέση της γενικής βαθμολογίας.
Συμμετείχε επίσης και στις 24 ώρες του Le Mans χωρίς ωστόσο να καταφέρει να τερματίσει.

Photo 3

Το 1991 το πρόγραμμα είχε μια από τα ίδια.
Στα πρωτότυπα κατάφερε να πάρει και πάλι μια νίκη στην Suzuka, ενώ στο JTCC κέρδισε τους 3 από τους 6 αγώνες της κατηγορίας του και τερμάτισε πάλι 7ος στην γενική βαθμολογία.
Στο Le Mans για ακόμα μια φορά δεν είδε την σημαία του τερματισμού.

Το 1992 μεταπήδησε στην Formula Nipon (Ιαπωνικό πρωτάθλημα F3000).
Ξεκίνησε χωρίς διακρίσεις, καθώς η ομάδα του χρησιμοποιούσε σασί του 1990.
Όταν η ομάδα εφοδιάστηκε επιτέλους με νέας γενιάς σασί, ο Αυστριακός πήρε δυο pole position και κέρδισε στην Suzuka τελειώνοντας την χρονιά στην 7η θέση της βαθμολογίας.

 



Φυσικά χρονιά χωρίς LeMans δεν θα μπορούσε να υπάρχει κι έτσι συμμετείχε με μια Toyota 92C-V και ομόσταυλους τους Eje Elgh και Eddie Irvine, όπου τερμάτισε στην 2η θέση της κατηγορίας του (C2) και 9η γενικής.

Το 1993 δεν απέφερε τα αναμενόμενα καθώς τα περσινά νέα σασί...είχαν πλέον παλιώσει κι έται τελείωσε το πρωτάθλημα χωρίς νίκη και στην 11η θέση.
Στο Le Mans όμως η κατάσταση ήταν ακριβώς αντίθετη.
Με team-mates τους Mauro Martini και Naoki Nagasaka, κατάφερε να κερδίσει με την Toyota RC-93 την κατηγορία C2 τερματίζοντας στην 5η θέση της γενικής κατάταξης.
Αυτός ο τερματισμός αποτέλεσε και το εισιτήριό του για την F1.

Photo 4

Έχοντας πατήσει ήδη τα 33 του χρόνια, ο Ratzenberger είδε το φως στο τούνελ που ακούει στο όνομα Formula 1 μέσω του παλιού αεροδυναμιστή της March – Leyton House, Βρετανού Nick Wirth και της ομάδας του, Simtek (μέτοχος της οποίας είχε μπει ο Jack Brabham) που θα χρησιμοποιούσε τους πελατειακούς V8 κινητήρες της Ford.
H μια θέση είχε κλείσει αυτόματα από τον γιο του Jack Brabham, David, ενώ οι διαπραγματεύσεις για την 2η θέση με τους Andrea de Cesaris, Gil de Ferran και Jean-Marc Gounon έπεσαν στο κενό.
Αυτό έδωσε την ευκαιρία στον Αυστριακό να κλείσει συμβόλαιο για τους 5 πρώτους αγώνες της χρονιάς, μόλις μερικές μέρες πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα.

Photo 5

Στον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος που διεξήχθη στην Βραζιλία, ο Ratzie χωρίς να έχει κάνει δοκιμές με το μονοθέσιο και χωρίς να γνωρίζει την πίστα έμεινε φυσιολογικά εκτός αγώνα. Στις κατατακτήριες έκανε τον 27ο χρόνο (προκρίνονταν οι 26) με τον team-mate του να κάνει τον 26ο και να ξεκινάει τον αγώνα από την τελευταία θέση.
Ο πρώτος από τους πέντε αγώνες που θα έτρεχε αποτελούσε παρελθόν.
Θα είχε άλλες τέσσερις ευκαιρίες στην Formula 1 για να αποδείξει πως αξίζει να βρίσκεται εκεί, καθώς για να τρέξει και στο υπόλοιπο πρωτάθλημα θα έπρεπε να φέρει οικονομική ενίσχυση στην ομάδα.

Ο επόμενος αγώνας ήταν στην πίστα της Aida στην Ιαπωνία, κάτι που σήμαινε αυτομάτως πως τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα για εκείνον.
 Σε αντίθεση με τον Βραζιλία, ο Αυστριακός εδώ είχε να εξοικειωθεί  μόνο το μονοθέσιο καθώς την πίστα την γνώριζε από την θητεία του στα Ιαπωνικά πρωταθλήματα.
Αυτό του έδωσε την ευκαιρία να προκριθεί για τον αγώνα εκκινώντας από την 26η θέση, μια θέση πίσω από τον Brabham.
Στον αγώνα δεν έκανε θαύματα, δεν θα μπορούσε άλλωστε με το μονοθέσιο που είχε στην διάθεσή του τερματίζοντας στην 11η και τελευταία θέση, 5 γύρους πίσω από τον νικητή Michael Schumacher, στον ίδιο γύρο όμως με τους Olivier Panis και EricBernard με τις δυο Ligier-Renault.

Photo 6

 Μετακίνηση της Formula 1 στην Ευρώπη και στην πίστα της Imola.
Ο Roland είχε να τρέξει στην Ευρώπη από το 1989 και επιστροφή του τον έκανε ακόμα πιο χαρούμενο.

Το ατύχημα του Rubens Barrichello με την Jordan στις κατατακτήριες της Παρασκευής ήταν μόνο ένα σημάδι για ότι θα ακολουθούσε τις επόμενες δυο μέρες.
Ο Βραζιλιάνος την γλίτωσε φθηνά μετά την χαμηλή πτήση που είχε και την απότομη επιβράδυνση στα ελαστικά, χωρίς ευτυχώς κάποιο σοβαρό τραυματισμό.
Ωστόσο ο τραυματισμός του ήταν αρκετός για να μην μπορεί να συνεχίσει το αγωνιστικό 3ήμερο.
Αυτό σήμαινε αυτομάτως πως η δουλειά του Ratzenberger γινόταν πιο εύκολη καθώς ένας γρήγορος συνδυασμός θα απουσίαζε κι έτσι μόνο ένας θα έμενε εκτός αγώνα.
Ο αγώνας στις κατατακτήριες ήταν Simtek εναντίον Pacific και ένας από τους 4 οδηγούς θα έβλεπε τον αγώνα από τα pits.

Photo 7

Όμως αυτό που δείχνει να σου διευκολύνει την ζωή, καμιά φορά στην...δυσκολεύει.
Το άγχος αντί να μειώνεται, αυξάνεται στην ιδέα πως εσύ μπορεί να είσαι ο μοναδικός που δεν θα ξεκινήσεις τον αγώνα της Κυριακής.
Το Σαββάτο ο Ratzenberger δίνει μάχη με τις δυο Pacific και σε μια γρήγορη προσπάθειά του έχει μια μικροέξοδο χωρίς να φαίνεται κάποιο πρόβλημα στο μονοθέσιο.
Παρ' όλα αυτά η λογική λέει επιστροφή στα pits και έλεγχο πριν την επόμενη γρήγορη προσπάθεια.
Όμως ο Ratzie δεν μπαίνει στα pits έτσι ώστε να μην χάσει χρόνο και προσπαθεί να κάνει έναν ακόμα γρήγορο γύρο, παρά το γεγονός πως εκείνη την στιγμή βρίσκεται μέσα στους 26.
Ήθελε οπωσδήποτε να τρέξει στον αγώνα την Κυριακή.

Η εμπρός αεροτομή της Simtek όμως είχε υποστεί ζημιά.
Στον επόμενο γύρο δεν άντεξε τις πιέσεις και έσπασε, με αποτέλεσμα να ανασηκωθεί το εμπρός μέρος του μονοθεσίου και να φύγει ευθεία στην στροφή Villeneuve χτυπώντας με ταχύτητα 314,9 χλμ. στον τοίχο.
Το μονοθέσιο συνέχισε την πορεία του ακυβέρνητο για λίγα μέτρα και σταμάτησε, με την εικόνα να μαρτυρά αμέσως την σοβαρότητα του ατυχήματος.
Ο “ψηλός” ταξίδευε για εκεί όπου θα έβρισκε κι άλλους πραγματικούς racers όπως ήταν και αυτός.
Αυθεντικός, πεισματάρης, δουλευταράς από τους λίγους και το βασικότερο...καλό παιδί.
Αυτά είχαν να πουν οι άνθρωποι που δούλεψαν μαζί του στα αγωνιστικά του χρόνια.

Ο κόσμος της Formula 1 πέφτει σε πένθος.
Είχε να θρηνήσει από το 1986 όταν έχασε την ζωή του ο Elio de Angelis σε δοκιμές, ενώ σε αγωνιστικό 3ήμερο από το 1982 με θύμα τον Riccardo Paletti.

Ο αγώνας θα διεξαχθεί κανονικά.
Ο Bernie Ecclestone έπεισε την ομάδα της Simtek να λάβει κανονικά μέρος στον αγώνα με τον David Brabham.
Ο Ratzenberger είχε κάνει τον 26ο χρόνο στα δοκιμαστικά κι έτσι προς τιμήν του η θέση έμεινε κενή.
Δυστυχώς ενός κακού μύρια έπονται κι έτσι την Κυριακή στον αγώνα όλα πήγαν στραβά, με αποκορύφωμα τον θάνατο του Ayrton Senna, στου οποίου την τσέπη υπήρχε μια Αυστριακή σημαία που θα ύψωνε μετά το τέλος του αγώνα προς τιμήν του Ratzenberger.

Στο Monaco οι δυο πρώτες θέσεις τις εκκίνησης έμειναν κενές και βάφτηκαν στα χρώματα της Βραζιλίας και της Αυστρίας για τους Senna και Ratzenberger, ενώ οι ομάδες τις Williams και Simtek έλαβαν μέρος με μόνο ένα μονοθέσιο.
Για την υπόλοιπη χρονιά η Simtek έτρεχε με το μήνυμα “For Roland” επάνω στα μονοθέσια της.

Η ομάδα SARD με την οποία θα έτρεχε ο Ratzenberger στις 24 ώρες του Le Mans προσέλαβε τον Eddie Irvine για να καλύψει την θέση του Αυστριακού, όμως το όνομά του παρέμεινε γραμμένο στα πλαϊνά του αυτοκινήτου.

Photo 8

Ο πρόεδρος της FIA Max Mosley πήγε στην κηδεία του Ratzenberger στην Αυστρία μαζί με τους Gerhard Berger και Karl Wendlinger, την στιγμή που όλος ο υπόλοιπος κόσμος της Formula 1 είχε πάει σε αυτή του Senna.
Σε συνέντευξή του μετά από 10 χρόνια δήλωσε:

“Ο Roland είχε ξεχαστεί, έτσι πήγα στην κηδεία του επειδή όλοι πήγαν στου Senna.
Πίστευα πως ήταν σημαντικό κάποιος να πάει στην δική του”

Ο Roland Ratzenberger έχασε την ζωή του κάνοντας αυτό που αγαπούσε, πραγματοποιώντας το όνειρο μιας ζωής.
Ήταν δείγμα ενός επαγγελματία οδηγού με πνεύμα και αγάπη ενός ερασιτέχνη.
Αξιοπρεπής, αποφασιστικός, ενθουσιώδης και με χιούμορ, φτιαγμένος από πάστα που συναντούσες τις προηγούμενες δεκαετίες στους αγώνες.

Ο θάνατός του ήταν απώλεια όχι μόνο για την Formula 1 και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, αλλά και για όλους εκείνους που ζουν την ζωή για να αξιοποιήσουν στο έπακρο κάθε ευκαιρία.

 

 

4 Ιουλίου 1960 – 30 Απριλίου 1994

Ενεργά χρόνια στην Formula 1: 1994
Ομάδες: Simtek
Αγώνες: 1
Καλύτερο αποτέλεσμα: 11η θέση

Συνολικά η καριέρα του:

Αγώνες που έλαβε μέρος: 130
Νίκες: 15
Βάθρα: 44
Pole positions: 9
Ταχύτεροι γύροι: 8

Read 24839 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

Email address:


KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες