Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017 09:00

Ricardo Londono: όταν το Καρτέλ του Μεντεγίν έφτασε στη Formula 1

Written by

Η σύγχρονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ιστορία της Κολομβίας σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από την πολύχρονη μάχη των κυβερνήσεων της χώρας να εξουδετερώσουν τη δράση των εμπόρων ναρκωτικών – μια μάχη που στοίχισε χιλιάδες ζωές κρατικών λειτουργών και ανθρώπων των καρτέλ, ξεπέρασε τα εθνικά σύνορα και ανέδειξε σε πλέον αναγνωρίσιμο πρόσωπο του έθνους διεθνώς τον περιβόητο αρχηγό του καρτέλ του Μεντεγίν, τον Pablo Escobar Gaviria.

 

Ημερομηνία 1ης δημοσίευσης: 18/07/16

 

Pablo Escobar

 

Τα έσοδα από τη διακίνηση της κοκαϊνης ξεπερνούσαν σε ετήσια βάση το ΑΕΠ της Κολομβίας και όπως είναι λογικό, οι ''narcotraficantes'' επεδίωκαν τη νομιμοποίηση αυτών μέσω της επένδυσής τους σε όλες τις κοινωνικές, πολιτιστικές και αθλητικές δομές της χώρας.
Ο ίδιος ο Escobar, όντας λάτρης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, έτρεξε σε εγχώριους αγώνες, χρηματοδότησε την κατασκευή πιστών και στήριξε οικονομικά την καριέρα τοπικών οδηγών – ένας εξ αυτών ήταν ο συνομίληκός του Ricardo Londono, γνωστός με το προσωνύμιο ''Cuchilla'' (που σημαίνει λεπίδα).

 

Londono Brazil 1981 3

 

Ο Londono γεννήθηκε στο Μεντεγίν στις 8 Αυγούστου 1949 και αποτέλεσε τον καλύτερο οδηγό σε εγχώριο επίπεδο τη δεκαετία του '70.
Η απουσία οικονομικής στήριξης έκανε οποιαδήποτε σκέψη για καριέρα εκτός των τοιχών να μοιάζει όνειρο θερινής νυκτός, η κατάσταση όμως άλλαξε όταν οι έμποροι ναρκωτικών, με προεξάρχοντα τον Escobar, στράφηκαν στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.
Ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να γνωρίσει καλύτερα τους πανίσχυρους συμπολίτες του και την άδραξε στο μέγιστο βαθμό, συνδεόμενος φιλικά με τον Escobar, τον ξάδερφό του και ιθύνοντα νου του Καρτέλ Gustavo Gaviria και τους αδερφούς Fabio και Jorge Luis Ochoa.
Η διεθνής καριέρα ήταν πλέον ρεαλιστική υπόθεση: η εξασφάλιση μιας θέσης στο αμερικανικό πρωτάθλημα ΙMSA το 1979 αφενός κόστιζε ένα μικρό ποσό για τα οικονομικά δεδομένα των βαρώνων κι αφετέρου εξασφάλιζε μια εξαιρετική ευκαιρία προβολής του ψεύτικου προσωπίου της επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους (η σύσταση εταιριών σε κάθε τομέα αποτελούσε το κύριο μέσο για τη νομιμοποίηση των δισεκατομμυρίων που προέρχονταν από την εξαγωγή της κοκαϊνης, καθώς εμφανίζονταν ως έσοδα αυτών των επιχειρήσεων).
Έτσι ο Londono βρέθηκε στο τιμόνι μιας Porsche 935 στις 12 Ώρες του Sebring και στα 250 μίλια της Daytona, σε μια αναγνωριστική πρώτη χρονιά.

 

Londono CanAm Mosport 1980

 

Το 1980 ξεκίνησε στο IMSA, σύντομα όμως μετέβη στο Can-Am όπου και έτρεξε με το πρωτότυπο Lola Chevrolet T530.
Ανταποκρίθηκε άμεσα στις απαιτήσεις των αμερικανικών πιστών, όμως οι βλέψεις πλέον έφταναν στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού – με το συμπατριώτη του Roberto Guerrero να αγωνίζεται στη βρετανική Formula 3 με επιτυχία, ο Londono μετέβη στη Γηραιά Αλβιώνα με ένα μπλοκ επιταγών που μπορούσε να του εξασφαλίσει άμεσα θέση σε κάποιο υποστηρικτικό θεσμό.

 

Londono Aurora 1980 2


Το Aurora Series ήταν ένα πρωτάθλημα όπου συμμετείχαν ομάδες με μονοθέσια που έτρεξαν στο παρελθόν στη Formula 1 και ο Londono δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στον αγώνα του Silverstone, τελευταίο αγώνα για εκείνη τη σεζόν.
Στο τιμόνι μιας παλιάς και επανειλημμένως τρακαρισμένης Lotus 78, με ελλιπή στήριξη, ο Κολομβιανός κατάφερε να τερματίσει στην 7η θέση, ένα αποτέλεσμα που ξεπέρασε κάθε προσδοκία του Colin Bennett, ιδιοκτήτη της ομάδας.

 

Londono Aurora 1980

 

Η επιστροφή στην Αμερική για τη συμμετοχή στις 24 Ώρες της Daytona το 1981 ήταν βραχύβια – κι αυτό διότι ο Bennett, έχοντας στο μεταξύ γίνει συνιδιοκτήτης στην Ensign, πρότεινε στον έτερο συνιδιοκτήτη Mo Nunn να προσφέρουν τη μοναδική N180B έναντι αμοιβής στον Londono για το GP Βραζιλίας.
Αν η ευκαιρία προβολής του ψεύτικου προσωπίου της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του καρτέλ του Μεντεγίν ήταν εξαιρετική στους αμερικανικούς θεσμούς, η αντίστοιχη ευκαιρία στη Formula 1, τον πλέον αναγνωρίσιμο θεσμό του μηχανοκίνητου αθλητισμού παγκοσμίως, ήταν η ''ευκαιρία του αιώνα''.
Η συμφωνία έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες κι ο Londono δοκίμασε το μονοθέσιο για πρώτη φορά την Τετάρτη πριν τον αγώνα, σε ένα τεστ που διεξήχθη για την εξοικείωση των οδηγών στη Jacarepagua, που επέστρεφε μετά από 2 χρόνια στο καλαντάρι.

 

Londono Brazil 1981 2

 

Κάπου εδώ όμως αρχίζει το παρασκήνιο της υπόθεσης.
Ο Londono είχε μεν εξασφαλίσει θέση για τον αγώνα, εντούτοις όμως δεν είχε εξασφαλίσει την απαραίτητη superlicence, η χορήγηση της οποίας εκείνα τα χρόνια δεν είχε οριοθετημένο πλαίσιο.
Κατά κανόνα, η άρνηση χορήγησής της αποδιδόταν στην έλλειψη εμπειρίας ή ανταγωνιστικότητας του οδηγού.
Στην περίπτωση όμως που η ανταγωνιστικότητα ήταν πρόδηλη, δεν υπήρχε καμία δικαιολογία.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο καλύτερος χρόνος του Londono στο τεστ της Τετάρτης ήταν εξαιρετικός από κάθε άποψη: στο τιμόνι ενός μη ανταγωνιστικού μονοθεσίου ήταν μόλις 4 δευτερόλεπτα αργότερος από τον ταχύτερο όλων Carlos Reutemann και καλύτερος των αντίστοιχων καλύτερων χρόνων του Nelson Piquet, του Rene Arnoux και μιας πλειάδας άλλων οδηγών.
Η παρουσία όμως τριών προσώπων που συνόδευαν τον Κολομβιανό στα paddocks στο εξώφυλλο ενός μεγάλου αμερικανικού περιοδικού, που τους συμπεριέλαβε στους 9 πλέον καταζητούμενους εγκληματίες παγκοσμίως, ενίσχυσε τις υποψίες για την προέλευση των χρημάτων – και μόνη η σύνδεση μιας εγκληματικής δραστηριότητας με την F1 θα έπληγε το κύρος της, οπότε έπρεπε πάσει θυσία να αποφευχθεί.
Για το λόγο αυτό, ένα ασήμαντο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο Londono με τον Keke Rosberg στο τεστ, κρίθηκε ως η αιτία για την άρνηση της χορήγησης της superlicence: ο Marc Surer που βρισκόταν στη Βραζιλία, ευελπιστώντας να εξασφαλίσει θέση για τον επόμενο αγώνα, βρέθηκε χωρίς να το περιμένει στη θέση την οποία είχε χάσει μετά τον προηγούμενο αγώνα, όταν και η έλλειψη χρημάτων έκανε την Ensign να στραφεί σε άλλον οδηγό.

 

Surer Brazil 1981 1

 

Η από το πουθενά επιστροφή στην Ensign για τον Ελβετό, σημαδεύτηκε από μια καταπληκτική εμφάνιση: εκκινώντας από την 18η θέση, όχι μόνο κατάφερε να τερματίσει στην 4η, αλλά πραγματοποίησε και τον ταχύτερο γύρο του αγώνα, εκμεταλλευόμενος τις βρόχινες συνθήκες.

 

 

Ο Londono δεν επιχείρησε να βρεθεί ξανά στο grid: αρχικά συμμετείχε σε ορισμένους αγώνες στη Formula 2 και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αμερική, όπου και συμμετείχε περιστασιακά μέχρι τις αρχές του 1986 στους αγώνες αντοχής.
Κατά τραγική ειρωνεία, ο συμπολίτης του Roberto Guerrero έτρεξε την επόμενη χρονιά με την Ensign, αλλά στην προκειμένη περίπτωση η προέλευση των χρημάτων που έφεραν οι χορηγοί του δεν τέθηκε εν αμφιβόλω. 

Για το Londono όμως, οι έκδηλες υποψίες μετουσιώθηκαν τα επόμενα χρόνια σε αποδείξεις: οι κολομβιανές αρχές δήμευσαν περιουσία ύψους περίπου 10 εκατομμυρίων δολαρίων στις αρχές του 2000 ως προϊόν προερχόμενο από τη διακίνηση ναρκωτικών, ενώ στις 18 Ιουλίου 2009 δολοφονήθηκε μαζί με τους 2 σωματοφύλακές του, σε μια δολοφονία που αποδόθηκε σε διαφορές του με έτερο βαρώνο ναρκωτικών.

 

Read 12187 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

Email address:


KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες