Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017 10:00

1978: H κατασκοπία της Arrows σε βάρος της Shadow

Written by

Το παρασκήνιο ήταν, είναι και θα είναι το ''αλατοπίπερο'' της Formula 1.

Η ανταγωνιστική φύση του sport οδηγεί τις ομάδες να χρησιμοποιούν κάθε θεμιτό μέσο προκειμένου να επιβληθούν των αντιπάλων τους.

Δεν είναι όμως λίγες οι φορές που γίνεται χρήση και αθέμιτων μέσων ανταγωνισμού, με πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα την κατασκοπία: ήτοι, την υποκλοπή σχεδίων και ιδεών άλλων ομάδων, είτε μέσω πληροφοριοδότη που εργάζεται για λογαριασμό της άλλης ομάδας είτε μέσω ''τολμηρού'' εργαζόμενου της ίδιας που δεν έχει την ατυχία να ''συλληφθεί επί τω έργω'' από τους μηχανικούς της άλλης ομάδας - όσο παράξενο και αν ακούγεται, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες η κατασκοπία έφτασε μέχρι το σημείο να εντοπίζονται μηχανικοί ξαπλωμένοι κάτω από το μονοθέσιο της άλλης ομάδας, που περίμεναν καρτερικά να κλείσει το γκαράζ για να επιδοθούν στην καταγραφή των στοιχείων...μέσα στο βαθύ σκοτάδι!

Το πλέον διάσημο σκάνδαλο κατασκοπίας στην ιστορία της Formula 1 έλαβε χώρα το 2007 κι έμεινε γνωστό ως ''Spygate'' ή ''Stepneygate'':

Η Ferrari εντόπισε ότι υπήρχε δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ του εργαζομένου της Nigel Stepney και του εργαζομένου της McLaren Mike Coughlan που είχε ως αντικείμενο την παράνομη μεταφορά εμπιστευτικών τεχνικών πληροφοριών της ιταλικής ομάδας στη βρετανική και κατήγγειλε τη ''διαρροή'' στο Δικαστήριο της FIA, το οποίο και επελήφθη της υπόθεσης, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί της Scuderia ήταν ουσία βάσιμοι.
Η πολύκροτη υπόθεση έλαβε αναμενόμενα διαστάσεις, λόγω και του μεγέθους των εμπλεκόμενων μερών (οι 2 ομάδες ήταν οι διεκδικήτριες του τίτλου), δεν ήταν όμως η μοναδική περίπτωση που συνέβη κάτι αντίστοιχο στην ιστορία της κορωνίδας του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Κι αυτό διότι, 29 χρόνια πριν το σκάνδαλο κατασκοπίας του 2007, υπήρχε μια περίπτωση που η κατασκοπία είχε φτάσει σε πολύ...ανώτερο επίπεδο.
Προκειμένου όμως να αποτυπωθεί με τον πληρέστερο δυνατό τρόπο το ''spygate'' του 1978, η εξιστόρηση των γεγονότων πρέπει να ξεκινήσει χρονολογικά από το Νοέμβριο του 1977.
Τι συνέβη εκείνο το μήνα;
H ίδρυση του ''θύτη'' της υπόθεσης, της Arrows Grand Prix.

Patrese FA1 Brands Hatch 1978

Η Arrows προέκυψε ύστερα από την αποχώρηση 4 σημαντικών στελεχών της Shadow (Alan Rees, Jackie Oliver, Dave Wass, Tony Southgate), που ήρθαν σε ρήξη με τον Don Nichols (ιδιοκτήτη της αμερικανικής ομάδας) και αποφάσισαν να ιδρύσουν τη δική τους.
Στο νεοσύστατο εγχείρημα τους ακολούθησε και ο βασικός χρηματοδότης της Shadow, ο Ιταλός επιχειρηματίας Franco Ambrosio.
Έτσι λοιπόν, το Νοέμβριο του 1977 μια νέα ομάδα ''έλαβε σάρκα και οστά'', παίρνοντας το όνομά της από τα αρχικά των επιθέτων των 5 ιδρυτών της:

Arrows – (Ambrosio, Rees, Oliver, Wass, Southgate).

Για το οδηγικό δίδυμο της νεοσύστατης προσπάθειας επιλέχθηκε ο Σουηδός Gunnar Nilsson και ο Ιταλός Riccardo Patrese, που είχε τρέξει στη Shadow το 1977 με την οικονομική υποστήριξη του Ambrosio.
Στον Nilsson όμως διαγνώστηκε λίγο μετά τη συμφωνία η ''επάρατη νόσος'', όπερ και σήμαινε ότι είχε να δώσει τη σημαντικότερη μάχη της ζωής του.
Προς τιμήν της η Arrows δεν ακύρωσε τη συμφωνία, αλλά αντίθετα ήταν διατεθειμένη να περιμένει το Σουηδό αν και όταν θα ήταν σε θέση να τρέξει.
Η βεβαρυμένη κατάσταση της υγείας του κατέστησε αδύνατη την παρουσία του στην παρουσίαση της FA1 (τα αρχικά του Ambrosio), του 1ου μονοθεσίου στην ιστορία της ομάδας.
Μια παρουσίαση που έλαβε χώρα στα μέσα Ιανουαρίου, στο χιονισμένο Silverstone.

Patrese FA1 Launch 1978

Παρότι η FA1 κατασκευάστηκε μέσα σε μόλις 53 ημέρες, η Arrows δεν πρόλαβε να τρέξει στον 1ο αγώνα του πρωταθλήματος του 1978 (που διεξήχθη στις 15 Ιανουαρίου στην Αργεντινή).
Έτσι, πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στη Βραζιλία, δεύτερο αγώνα της χρονιάς, με τον Patrese να τερματίζει στη 10η θέση.
Εντωμεταξύ η κατάσταση της υγείας του Nilsson όλο και χειροτέρευε, καθιστώντας απαγορευτική την οποιαδήποτε σκέψη για επάνοδό του στις πίστες.
Έτσι, τη θέση του πήρε ο Γερμανός Rolf Stommelen, με την οικονομική αρωγή της γερμανικής βιομηχανίας μπύρας Warsteiner.
Η Νότια Αφρική φιλοξένησε τον 3ο αγώνα της χρονιάς και λίγο έλειψε να σημειωθεί μια έκπληξη μεγατόνων: ο Patrese ήταν καθ'οδόν για την 1η νίκη της ομάδας (μόλις στο 2ο αγώνα της), ο κινητήρας του όμως ''παρέδωσε πνεύμα'' 15 γύρους πριν την καρώ σημαία.

Patrese FA1 Kyalami 1978

 

Ο επόμενος αγώνας επρόκειτο να διεξαχθεί σχεδόν 1 μήνα μετά, στο Long Beach της Αμερικής.
Στο μεσοδιάστημα όμως μεταξύ Kyalami και Long Beach, διεξήχθη το BRDC International Trophy, ο καθιερωμένος μη πρωταθληματικός αγώνας, στην πίστα του Silverstone.
Σε εκείνον τον αγώνα, η Shadow παρουσίασε το νέο της ''όπλο'', τη DN9.
Το νέο μονοθέσιο προσέλκυσε από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε σε δημόσια θέα το έντονο ενδιαφέρον των παρευρισκομένων, καθώς δεν έμοιαζε και τόσο...νέο.
Οι ομοιότητες με την Arrows FA1 ήταν ορατές διά γυμνού οφθαλμού!

Regazzoni DN9 Monaco 1978

Για σύμπτωση δε μπορούσε να γίνει λόγος, σε καμία περίπτωση.
Οι αρχισχεδιαστής της FA1, Tony Southgate, κατείχε μέχρι πριν λίγους μήνες το αντίστοιχο πόστο στη Shadow.
Τα 2 μονοθέσια ήταν ''καρμπόν'', οπότε τα σχέδια πάνω στα οποία βασίστηκε η κατασκευή της DN9 χρησιμοποιήθηκαν από τον Southgate για την κατασκευή της FA1.
Έτσι λοιπόν, οι ιθύνοντες της Shadow κατήγγειλαν την Arrows για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου.

Patrese FA1 Monaco 1978

Η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε τον Αύγουστο και ήταν υπέρ της Shadow.
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ιθύνοντες της Arrows (και πρώην στελέχη της Shadow) κατείχαν και χρησιμοποίησαν παράνομα τα σχέδια (η αντιγραφή των σχεδιαστικών μερών της DN9 στην FA1 κρίθηκε μεγαλύτερη από 40%), ενώ διέταξε την απαγόρευση συμμετοχής της FA1 στο εξής (μέχρι να εκδοθεί η απόφαση, η Arrows συμμετείχε κανονικά στους αγώνες με το συγκεκριμένο μονοθέσιο).
Στην Arrows όμως αν και δεν ήταν ''φρόνιμοι'', είχαν επίγνωση της γνωστής παροιμίας (περίμεναν δηλαδή την αρνητική έκβαση της υπόθεσης και φρόντισαν να προετοιμαστούν για την επόμενη μέρα).
Έτσι, ενόσω διεξαγόταν η δίκη, δούλευαν ήδη πάνω στο επόμενο μονοθέσιο, την Arrows A1 (η οποία κατασκευάστηκε μέσα σε 52 μέρες και παρουσιάστηκε 3 μέρες μετά την έκδοση της απόφασης).
Το νέο μονοθέσιο έκανε ντεμπούτο στο GP Αυστρίας και προσέφερε στην ομάδα την 1η βαθμολογούμενη παρουσία της, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στον Καναδά, με τον Riccardo Patrese να τερματίζει 4ος.

Stommelen Arrows

 

Η απαγόρευση της χρήσης της FA1 σήμαινε ότι τα εναπομείναντα σασί που είχαν ήδη κατασκευαστεί από την Arrows δεν είχαν καμία ωφελιμότητα.
Αυτό όμως ίσχυε στα χαρτιά: αν και η υπόθεση δεν προχώρησε, πολλά μέρη των FA1 χρησιμοποιήθηκαν στο μεσοδιάστημα για την κατασκευή των A1, ενώ κάποια σασί παραδόθηκαν στη Shadow, η οποία και τα χρησιμοποίησε σαν ανταλλακτικά για την DN9 (σώζοντας ορισμένες πολύτιμες δαπάνες, καθώς το budget ήταν πλέον οριακό).

Regazzoni DN9 Jarama 1978

Η αποχώρηση των Rees, Oliver, Wass, Southgate και η απόσυρση του χρηματοδότη Ambrosio ήταν η ''αρχή του τέλους'' για τη Shadow, που μπορεί να κέρδισε τη δικαστική μάχη, ήταν όμως ήδη αρκετά ''λαβωμένη''.
Το ταλέντο των νεαρών Jan Lammers και Elio de Angelis δεν ήταν αρκετό για να ξεφύγει από την καθοδική πορεία της, η οποία και έλαβε άσχημο τέλος στα μέσα του 1980.
Η Arrows από την άλλη πλευρά, δεν επηρεάστηκε ιδιαίτερα από την εις βάρος της απόφαση, είδε όμως τον Gunnar Nilsson να φεύγει για τις πίστες των ουρανών στις 20 Οκτωβρίου του 1978 – η μάχη με τον καρκίνο ήταν άνιση.
Η Α1 αποδείχθηκε μη ανταγωνιστική, αν και κέρδισε το βρετανικό πρωτάθλημα Aurora Formula 1 το 1979 (πρωτάθλημα που διεξαγόταν με μονοθέσια προηγούμενων ετών), διά χειρός Rupert Keegan.

Mass A1 Jarama 1979

Με τον Patrese να χάνει μια βέβαιη νίκη στο Kyalami, πολλοί αναρωτιούνται μέχρι και σήμερα αν η FA1 ήταν ένα μονοθέσιο που χωρίς να τεθεί θέμα κατασκοπίας και με την κατάλληλη εξέλιξη, θα οδηγούσε την Arrows στο να έχει μια τελείως διαφορετική πορεία από αυτή που είχε τελικά.
Το ερώτημα αυτό δύσκολα μπορεί να απαντηθεί, αυτό που είναι σίγουρο όμως είναι ότι έπρεπε να περάσουν 19 ολόκληρα χρόνια για να φτάσει ξανά σε φάση να διεκδικεί επί ίσοις όροις τη νίκη, με τον Damon Hill στην Ουγγαρία το 1997.
Στις αρχές του 1978, η Arrows λογιζόταν ισοδύναμη της Williams: ίδιο μοτέρ (Cosworth), ίδια μετάδοση (Hewland), παραπλήσιο budget και στελεχιακό δυναμικό.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Williams έγινε μία από τις πλέον επιτυχημένες ομάδες της Formula 1, ενώ η Arrows πέρασε από διάφορες διακυμάνσεις ''διά πυρός και σιδήρου'', μέχρι να έλθει το οριστικό τέλος της στα μέσα του 2002.

 

Read 14229 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες