Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017 08:58

Συνέντευξη: Hans Fouche

Written by

Hans Fouche, πρωτοπόρος στην κατασκευή 3D σήμερα, ένας από τους καλύτερους αεροδυναμιστές στη Formula 1 κατά τη σύντομη πορεία του στο sport (1988-1995).

Για τον Sergio Rinland (Racecar engineering, Φεβρουάριος 2011, σελίδα 51):

''Ήταν μια μεγάλη απώλεια, εκείνη την εποχή τον αξιολογούσα στο επίπεδο του Adrian Newey.''

Κι όντως ήταν – προτίμησε όμως να επιστρέψει στη Νότια Αφρική και να καινοτομήσει εκτός της F1.
Στην ακόλουθη συνέντευξη, άκρως τιμητική στιγμή για το f1retro.gr, μας εξιστορεί την καριέρα του.

Lola LC88

Ένας νεαρός μηχανολόγος μηχανικός στη Νότια Αφρική, ξαφνικά σε ρόλο επικεφαλής αεροδυναμιστή στη Lola το 1988, επιφορτισμένος με την αεροδυναμική εξέλιξη της Lola-Larrousse LC88.
Πώς προέκυψε το κεφάλαιο Formula 1 και ποιες οι συνθήκες (διαθέσιμοι πόροι, ανθρώπινο δυναμικό) κάτω από τις οποίες κλήθηκες να εκτελέσεις τα καθήκοντά σου;

Όλα ξεκίνησαν όταν έγινα 30 ετών, καταλαβαίνοντας ότι δεν ήμουν στο δρόμο που ήθελα να ακολουθήσω στη ζωή μου.
Σχεδίαζα εκτοξευτές για αντιαρματικά πυραύλων εκείνη την εποχή σε μία μεγάλη βιομηχανία αλλά αυτό δεν ήταν για μένα.
Απόλυτη επιτυχία στη συγκεκριμένη δουλειά ήταν η ρουκέτα σου να πετυχαίνει το στόχο και να τον εξολοθρεύει...κι υπήρχε κόσμος στο στόχο.

Lola Scale Model 1

Σκέφτηκα πως θα ήταν πιο ωραίο αν η απόλυτη επιτυχία στη δουλειά ήταν αν το μονοθέσιό σου πηγαίνει πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα στις πίστες μια Κυριακή μεσημέρι!
Ο Erick Broadley μου έδωσε την ευκαιρία: 3 μήνες δοκιμαστική περίοδος, με σημαντική μείωση μισθού, αλλά τη δέχτηκα με ανοιχτές αγκάλες.

Lola Scale Model 2

Την πρώτη σου χρονιά στη Formula 1 είχες την ευκαιρία να συνεργαστείς με τον ιδρυτή της Lola Eric Broadley, ενώ τη δεύτερη και με το Gerard Ducarouge.

Ποιες οι εντυπώσεις σου από τους 2 σπουδαίους τεχνικούς συντελεστές;

Το να δουλεύεις με σχεδιαστές σαν κι αυτούς είναι ό,τι ένας νεαρός μηχανικός χρειάζεται.
Πρώτα απ'όλα, τους σέβεσαι για ό,τι έχουν πετύχει και σε σέβονται που ήρθες από μια μακρινή χώρα για να ακολουθήσεις το πάθος σου!
Κι αυτή είναι ήδη μια καλή αρχή.

Ο Erick...ένας γλυκομίλητος πραγματικός Άγγλος τζέντλεμαν.
Υπήρχε ένας δρόμος, αυτός του Erick και τις περισσότερες φορές ήταν ο καλύτερος!

O Ralph... Hans, η ιδέα σου είναι καλή, αλλά σκέφτηκες αυτό κι εκείνο και το άλλο;

Lola LC89

Gerard...Hans, η ιδέα σου είναι καλή, αλλά σε αυτό το μονοθέσιο το έχουμε κάνει έτσι και στο άλλο το έχουμε κάνει με αυτόν τον τρόπο...σκέψου το κι αυτό.
Με τον Gerard πέρασα πολλές όμορφες ώρες στην αεροδυναμική σήραγγα του Cranfield εξελίσσοντας την Lola LC89.
Στην αεροδυναμική σήραγγα, γνωρίζεις πραγματικά έναν άνθρωπο: τα τούνελ δε λένε ψέματα, περιορίζουν κάθε μηχανικό.
Εκεί διέκρινα τη σοφία του Gerard και τη μεγάλη του γνώση από τις ώρες που είχε ξοδέψει στις αεροδυναμικές σήραγγες.
Ήταν επίσης ο μόνος που μου έδινε συμβουλές ''πάνω από το κεφάλι μου'' όταν δούλευα στο CAD και δε με εκνεύριζε!
Εξαίρετος άνθρωπος και φίλος.

Στη Lola δούλεψα επίσης με τον Jock Clear, που έγινε αργότερα μηχανικός αγώνα του Jacques Villeneuve όταν κατέκτησε το πρωτάθλημα και είναι πλέον στη Ferrari.
Ήμαστε οι 2 νέοι που δουλεύαμε με τον Gerard.

Brabham BT59

To 1990 ''μετακόμισες'' από τη Larrousse στη Brabham, άλλη μια ομάδα περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων, όπου συνάντησες τον Sergio Rinland, μετέπειτα σχεδιαστή της Sauber C20 (το καλύτερο και πλέον επιτυχημένο μονοθέσιο στην ιστορία της ελβετικής ομάδας) και τον Tim Densham, μετέπειτα σχεδιαστή των κυρίαρχων Renault R25 και R26, που κατέκτησαν τα πρωταθλήματα Οδηγών και Κατασκευαστών τη διετία 2005-2006.
Και οι 3 σας αποχωρήσατε στα τέλη του 1991, με τη Brabham στα πρόθυρα της διάλυσης, που ήρθε τελικά το 1992.
Κατά γενική ομολογία, πιστεύεται ότι αν η ομάδα είχε ένα ασφαλές budget, θα μπορούσε να επιβιώσει και να βρίσκεται στο μέσο της κατάταξης τα επόμενα χρόνια.
Συμμερίζεσαι αυτή την άποψη;

Ω ναι…Ξοδέψαμε πολύ χρόνο για να αναβαθμίσουμε εκείνη την αεροσήραγγα, και όταν την ολοκληρώσαμε, μπορούσαμε να φτιάξουμε σωστούς αεροχάρτες, και αυτό αποδείχθηκε και από τα αποτελέσματα, με την 5η και 6η θέση στο τέλος του χρόνου.
Επίσης μάθαμε για τις απαιτήσεις ψύξεως εκείνου του κινητήρα Yamaha, και πώς να τον διατηρούμε κρύο (στο οποίο απέτυχε παταγωδώς η ομάδα που μας διαδέχθηκε).
Επιπλέον, ενώ αναβαθμίζαμε την αεροσήραγγα, δεν μπορούσα να δώσω στον Sergio όλες τις απαραίτητες απαντήσεις για την αεροδυναμική, και οι δυο μας, ένας Νοτιοαφρικανός και ένας Αργεντινός με ταμπεραμέντο, κάναμε τους Άγγλους να σπάνε πλάκα με εμάς!

Brabham BT60

Όταν η αεροσήραγγα άρχισε να λειτουργεί κανονικά, μπόρεσα να δώσω στον Sergio όλες τις απαντήσεις που χρειαζόταν, έπειτα ακόμα περισσότερο, και γίναμε πολύ καλοί φίλοι!
Αρχίσαμε να εξετάζουμε μόνο τον ένα μπροστινό τροχό… έπειτα αρχίσαμε να εξετάζουμε και τους δύο , αντιλαμβανόμενοι σιγά-σιγά το πεδίο ροής στο οποίο καλούμασταν να εργαστούμε.
Έπειτα προσθέσαμε διάφορα μπροστινές αεροτομές σε αυτό το δίτροχο πεδίο ροής και αρχίσαμε να τα εξετάζουμε γύρω-γύρω, προσθέσαμε μετά διάφορα σχέδια στο ρύγχος και τα εξετάσαμε πάλι ένα-ένα.
Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν μπορούσαμε να συνεχίζαμε αυτή τη δουλειά...

Brabham BT60 Scale Model

Fondmetal GR02

To 1992, μαζί με τον Rinland, αναλάβατε το σχεδιασμό της Fondmetal GR02.
Σε πρόσφατη επικοινωνία μου με τον Αργεντινό περί της εξέλιξης της GR01 από αποτυχημένο μονοθέσιο σε επιτυχημένο πρωτότυπο, μου εκμυστηρεύτηκε ότι οι συχνές αστοχίες του κινητήρα οφείλονταν στην επιμονή του Gabriele Rumi για τη χρησιμοποίηση άλλου λαδιού από εκείνο που πρότεινε η Cosworth, ενώ εκθείασε την εντυπωσιακή 14η θέση του Eric van de Poele στις κατατακτήριες του GP Βελγίου.
Κι όπως και με τη Brabham, τα οικονομικά προβλήματα οδηγούν στο λουκέτο, παρά την προοπτική του μονοθεσίου.
Πώς ένιωσες βλέποντας άλλο ένα αξιόλογο δημιούργημά σου να ''σβήνει'' τόσο άδοξα;

Θυμωμένος.

Forti FG01

Επιστροφή στη Formula 1 το 1995, εκ νέου με τον Rinland, με την Astauto να αναλαμβάνει τη σχεδίαση της Forti FG01.
Άλλη μια προσπάθεια κάτω από δύσκολες οικονομικά συνθήκες, όπου στην ουσία κληθήκατε με μηδαμινό budget να κατασκευάσετε ένα μονοθέσιο προδιαγραφών 1995 με βάση την εξέλιξη της GR02 για το πρωτάθλημα του 1993.
Πολλά τα προβλήματα, το μονοθέσιο είχε τον πιο αδύναμο κινητήρα στο grid και ήταν το μόνο που έφερε μηχανικό κιβώτιο – παρόλα αυτά, το εγχείρημα πέτυχε, κόντρα σε κάθε προσδοκία.
Ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που συνάντησες μέχρι τότε στην καριέρα σου;

Ναι, πρώτα η αεροσήραγγα εδώ στη Νότια Αφρική έπρεπε να εξοπλιστεί με κυλιόμενο διάδρομο και αεροδυναμικά μοντέλα να κατασκευαστούν.
Η σχεδίαση έγινε από τον Chris Radage στην Ιταλία, η αεροδυναμική δουλειά εδώ στη Νότια Αφρική και η κατασκευή πάλι στην Ιταλία.
Η αεροδυναμική δουλειά που είχαμε κάνει στη Brabham είχε μεγάλη επιρροή στη Forti και στη Fondmetal.
Επίσης, θυμήσου ότι όλο αυτό ήταν πριν το Internet και τα e-mail.
Τα αρχεία CAD στέλνονταν με κανονική αλληλογραφία...

Fouche 3d

Μετά τη Forti, είπες αντίο στη Formula 1 και άνοιξες ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα σου, όντας πρωτοπόρος στην κατασκευή με εκτυπωτή 3d (https://www.fouche3dprinting.com/).

Πριν πάμε όμως σε αυτό, θα ήθελα να σε ρωτήσω: α) ποιον οδηγό από αυτούς που έτρεξαν με μονοθέσια που σχεδίασες θεωρείς ως τον καλύτερο και β) ποιο μονοθέσιό σου είναι το αγαπημένο σου.

Δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση τους οδηγούς.
Πόσες φορές μπορείς να δεις για παράδειγμα τις Mercedes στην 1η και 2η θέση στο grid, τις Ferrari στο 3-4, τις Red Bull 5-6 κλπ;
Εκεί είναι τα μονοθέσια...όχι οι οδηγοί.
Ή τη Red Bull να κυριαρχεί για κάποια χρόνια και μετά τη Mercedes...τα μονοθέσια και οι ομάδες παίζουν κυρίαρχο ρόλο, όχι οι οδηγοί.
Μου αρέσει η Lola Lamborghini LC89 με τις μακριές της καμπύλες και τον ήχο του V12 βέβαια!
Αλλά γενικά μου αρέσει και κάθε μονοθέσιο που δούλεψα ξεχωριστά.

Όπως προανάφερα, από το 1996 έως και σήμερα ασχολείσαι με την κατασκευή 3d.
Σε έχει προσεγγίσει κάποια ομάδα της Formula 1 προκειμένου να κατασκευάσεις κάποιο εξάρτημα με τον 3d εκτυπωτή;

Ναι, είναι απίστευτο, το αεροδυναμικό μοντέλο που έγινε η Forti δημιουργήθηκε με την τρισδιάστατη εκτύπωση με στερεολιθογραφία.
Είχαμε δοκιμάσει τρισδιάστατα προφίλ φτερών με τρισδιάστατη εκτύπωση και για εκείνα τα μοντέλα, αλλά ήταν υπερβολικά ευέλικτα.
Αυτή την περίοδο ασχολούμαι με ένα πολύ ωραίο project που αφορά τρισδιάστατο αμάξωμα για ένα αγωνιστικό track day στον τρισδιάστατο εκτυπωτή μας, τον Cheetah.

Η πρώτη φορά που ξεκίνησα την τρισδιάστατη σχεδίαση ήταν όταν δούλευα στην Brabham.

Έπρεπε να φτιάξω πολλά εξαρτήματα για την αεροσήραγγα σε πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα, και αυτές οι συνθήκες με ώθησαν σε πειράματα με στυλό υπό πίεση στημένα με πολύ ισχυρή κόλλα στο plotter μέσα στο δωμάτιο δοκιμών για τις αεροσήραγγες!

George Fouche

Προτελευταία ερώτηση για έναν συγγενή σου, τον George Fouche, έναν από τους πλέον γνωστούς οδηγούς του World Sportcars Championship στα '80s-90s.
Το 1993 δοκίμασε με τη Jordan, ενώ υπήρχαν φήμες ότι η παρουσία της νοτιοαφρικανικής Sasol ως βασικού χορηγού στην ιρλανδική ομάδα θα του εξασφάλιζε τη θέση δίπλα στον Rubens Barrichello.
Γνωρίζεις πόσο κοντά στην πραγματικότητα έφτασε αυτή η φημολογία;

Δεν ήταν μόνο φήμες, αλλά κάτι περισσότερο.
H δουλειά στην αεροδυναμική σήραγγα αι οι αεροτομές για τη Forti έγιναν στη Νότια Αφρική.
Το πλάνο ήταν να ιδρύσουμε μια νοτιοαφρικανική ομάδα για τη Formula 1.
Με το George για οδηγό, καταξιωμένους συντελεστές, εμένα, τα χρήματα της Sasol...όλα έπαιρναν τη σειρά τους.

Matra Kyalami

Τελευταία ερώτηση: θέλω με λίγα λόγια να χαρακτηρίσεις τους συμπατριώτες σου Jody Scheckter και Rory Byrne και να μου εκμυστηρευτείς τον αγαπημένο σου αγώνα στο Kyalami.

Αυτοί οι άνθρωποι μου έδειξαν ότι ήταν εφικτό να πάω στο Ηνωμένο Βασίλειο και να ασχοληθώ με την F1.
Ένας αγώνας που μου έχει μείνει είναι ένας 9ωρος αγώνας αντοχής στο Kyalami: δύο Matra Simca V12 προηγούνταν και τις έβλεπα για ώρες με τα κιάλια.
Χρόνια μετά, θα δούλευα με τον σχεδιαστή τoυς Gerard Ducarouge και τον Gerard Larrousse, έναν από τους οδηγούς τους!

Στο τέλος, ο Hans μοιράστηκε μαζί μας μια ωραία ιστορία από τις πρώτες του ημέρες στη Lola:

Όταν έφτασα ατη Lola, η πρώτη μου δουλειά ήταν να σχεδιάσω το βραχίονα ώμου της ζώνης ασφαλείας για τη Lola LC 88 που οδηγούσε ο Phillipe Alliot.
Δεν τρελάθηκα με τη δουλειά που μου δόθηκε, “ο νεοσύλλεκτος στο σχεδιαστήριο” αλλά το σχεδίασα μόλις κοίταξα σε άλλα σχέδια της Lola για εκείνο το βραχίονα.
Σύντομα μετά από αυτό ο Phillipe πήρε το συγκεκριμένο μονοθέσιο για μια δοκιμή στο pit του Μεξικού, και ο μικρός βραχίονας τον βοήθησε να αποφύγει έναν πολύ μεγάλο πονοκέφαλο.

Read 5613 times

    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

KART POSTER

Δεν υπάρχουν εικόνες